Japans-Nederlands woordenboek van Peter Adriaan van de Stadt

bw. volstrekt niet; neen; wel neen. ¶ 肉を好かないのですか、いいえ好きです hou je niet van rundvleesch? ja wel, ik hou er veel van.

bw. hoe?; wat? ¶ 如何ですか hoe gaat het ermee? hoe maakt u het?; hoe is het?. ¶ 如何お思ひになりますか wat zou je ervan zeggen? ¶ 昨夜は如何でしたか hoe was het gisterenavond?; hoe heb je het gisterenavond gehad? ¶ 今度の芝居は如何でしたか hoe vond je de comedie?; wat zeg je van de comedie? ¶ もう一つ如何ですか wil je er niet nog eentje nemen? ¶ 明日でゃ如何ですか schikt het u morgen?

t.w. afkorten. ¶ 最近、「地産地消」という言葉をよく耳にします。「地産地消」と は、「地元生産地元消費」を略した言葉で、「地元で生産されたも のを地元で消費する」という意味です。 Recentelijk horen we vaak de uitdrukking ‘chisan chishō’. Dat is een afkorting van ‘jimoto seisan jimoto shōhi’ en heeft de betekenis ‘plaatselijk geproduceerde producten plaatselijk consumeren’. [youtube]

われわれ日本人は、外國人にくらべると、「幸福」ということばを使うことが非常に少ない。とくに日常の會話では、「ぼくは幸せです」とか「わたしは幸福よ」という文句を使えば、大へんキザであるか、芝居がかって聞える。
そうして、書きことばでは、手紙などに、「幸甚に存じます」とか「幸せに存じます」と書いたりするけれども、それは、やはりよそ行きのことばである。どうみても、決して實感を伴ったことばではない。 Vergeleken met buitenlanders is het extreem zeldzaam dat wij Japanners de uitdrukking ‘gelukkig’ gebruiken. In het bijzonder in de spreektaal klinkt het ongemeend of melodramatisch wanneer iemand de frase ‘ik ben gelukkig’ gebruikt.
En met respect tot de schrijftaal, in brieven en dergelijke, schrijven we dingen als ‘ik ben verheugd’ of ‘ik ben gelukkig’, maar dat is uiteindelijk beleefdheid. Hoe je het ook bekijkt, dat zijn geen uitdrukkingen die echte gevoelens overdragen. [1953]