Digitalisatie van 日蘭辭典

fukasu 更かす ¶ 夜を更かす laat opblijven; nachtbraken; tot laat in den nacht werken.

fuke 頭垢

zn. hoofdroos v.

fukei 不稽

bn. absurd; onzinnig.

fukei 父兄

zn. vaders en oudere broeders.

fukei 不敬

zn. oneerbiedigheid v; profanatie v. ¶ 不敬罪 majesteitsschennis.

fūkei 風景

zn. landschap o.; uitzicht o.

fukeiki 不景氣

(不景気) zn. slapte v.; malaise v.

fukeishin 不敬神

(不敬神) zn. goddeloosheid v. profanatie.

fukeizai 不經濟

(不経済) zn. onzuinigheid v.; verkwisting.

fukekka 不結果

zn. mislukking v.; fiasco o. ¶ 不結果の mislukt; niet geslaagd.

fuken 夫權

(夫権) zn. recht van den echtgenoot.

fuken 府縣

(府県) zn. prefectuur v.

fuken 父權

(父権) zn. vaderlijke macht.

fukenkō 不權衡

(不権衡) zn. wanverhouding v.; ongelijkheid.

fukenkō 不健康

zn. ziekelijkheid v.; ongezondheid v. ¶ 不健康地 ongezonde streek. ¶ 不健康で困って居る sukkelen.

fukenshiki 不見識

zn. gemis aan waardigheid.

fukenson 不謙遜

zn. onbescheidenheid v.; verwaandheid.

fukenzen 不健全

zn. ongezondheid v. ¶ 不健全な書物 ongezonde lectuur; verkeerde boeken.

fukeru 更ける

i.w. (1) [夜が] laat worden. (2) [老ける] oud worden.

fukeru 耽る

i.w. verslaafd zijn aan; zich overgeven aan.

fuketsu 不潔

zn. vuilheid v.; onreinheid v. ¶ 不潔な vuil; onrein; vies; smerig. ¶ 不潔物 vuiligheid; smeerlapperij; viezigheid. ¶ 不潔な町 vuile straat.

fuketsudan 不決斷

(不決断) zn. besluiteloosheid v.

fukettei 不決定

zn. onbeslistheid v.

fuki 吹

(吹き) zn. windvlaag.

fūki 風紀

zn. openbare zedelijkheid v.; tucht v. ¶ 風紀紊亂 demoralisatie. ¶ 風紀廢頽 verslapping van de tucht.

fūki 富貴

zn. rijkdom en eer; aanzien.

fuki 不歸

(不帰) zn. geen terugkeer m. ¶ 不歸の voor eeuwig heengegaan; gestorven.

fuki 不羈

zn. vrijheid v. ¶ 不羈の ongebreideld.

fuki 不軌

zn. oproer o.

fuki 不期

bn. onverwachtsch; toevallig.

fukiarasu 吹荒らす

(吹き荒らす) i.w. verwoesten; vernielen.

fukiareru 吹荒れる

(吹き荒れる) i.w. stormen; hard waaien.

fukichigiru 吹ちぎる

(吹きちぎる) t.w. afwaaien.

fukichirasu 吹散らす

(吹き散らす) t.w. afwaaien en verspreiden; doen ronddwarrelen.

fukidake 吹竹

(吹き竹) zn. bamboe blaasbalg v.

fukidasu 吹出す

(吹き出す) i.w. (1) [噴出] spuiten; opspuiten. (2) [風が] beginnen te waaien. (3) [火が] uitbarsten (火山が); oplaaien. (4) [失笑] in lachen uitbarsten. t.w. (5) [噴出] spuiten; naar buiten werpen; uitstooten; uitblazen.