(弁慶縞) zn. ruitjes o.mv.; blokjes o.mv. ¶ 辨慶縞の geruit; geblokt.

1. Benkei (traditionele spelling: 辨慶). De naam van een legendarische figuur uit de Japanse geschiedenis die leefde van 1155 tot 1189 CE. Zijn volledige naam was 西塔武蔵坊弁慶 Saitō Musashibō Benkei. Een andere naam die hem als jongeling wordt toegedicht is 鬼若 Oniwaka of 鬼若丸 Oniwakamaru (鬼若 betekent letterlijk “duivelskind”). Hij zou een buitengewoon grote en sterke man zijn geweest en een onverslaanbare krijger, die alleen in de samurai Minamoto no Yoshitsune zijn meerdere erkende en die tot zijn dood loyaal diende. Benkei had zichzelf uitgerust met zeven wapens die hij op zijn rug droeg (zie bet. 3).
2. (figuurlijk) Een geweldenaar.
3. (keukengerei) Een bamboebuis met verschillende gaten waarin diverse keukenhulpmiddelen worden geplaatst. Deze naam is gegeven omdat het lijkt op de manier waarop Benkei zijn wapens droeg.
4. Een bundel stro gebruikt om spiesen in te steken.
5. Iemand die loyaal en behulpzaam is, zoals Benkei in relatie tot zijn meester Yoshitsune; een komiek of nar in traditioneel Japans theater; een volgeling.
6. Afkorting van 弁慶縞 benkeijima, een ruitjespatroon in textiel.