Een toonhoogte-accentpatroon in het Japans waarbij de eerste mora hoog is, gevolgd door een onmiddellijke daling: de eerste mora heeft een hoge toon en alle volgende mora hebben een lage toon.

Het woord 合う is een voorbeeld van een woord met atamadakagata. De meest simpele manier om dat aan te geven met Latijnse letters is een accentteken op de klinker van de mora die hoog is: áu.

※ Het woord atamadakagata zelf heeft een heibangata patroon (eerste mora laag, de rest hoog).