ポーン pōn (1) [schaaksp.] pion; (2) [fig.] pion; (3) [ter nabootsing van het geluid van een veer die plots opspringt] boing; ploing; (4) [ter nabootsing van het geluid van een licht slaande beweging] tik; knip; flap; lap; (5) [ter nabootsing van het geluid van een tennisbal die geslagen wordt] pong

突ける;衝ける;撞ける tsukeru (1) kunnen steken; kunnen prikken; kunnen priemen; kunnen spietsen; (2) kunnen porren; kunnen poken; kunnen stompen; kunnen aanstoten; kunnen duwen; [inform.] kunnen douwen; kunnen stoten; kunnen rammen; een stoot; por; zet; tik; klopje kunnen geven; [m.b.t. zegel] kunnen drukken; [m.b.t. bal] kunnen tikken; [m.b.t. biljartbal] kunnen stoten; [een pluimpje;klok enz.] kunnen slaan; (3) kunnen zetten; kunnen plaatsen; kunnen planten; [krukken enz.] kunnen gebruiken; [op de knieën] kunnen vallen [m.b.t. dunne;langwerpige voorwerpen die als steun geplaatst worden]; (4) kunnen aanvallen; kunnen belagen; [de geringste redeneerfout enz.] kunnen aangrijpen; [iets in zijn achilleshiel enz.] kunnen treffen; [iem. in zijn zwak enz.] kunnen tasten; [op de kern van de zaak enz.] kunnen slaan; (5) [alle weer;de elementen enz.] kunnen trotseren; het hoofd kunnen bieden; kunnen braveren; kunnen tarten; (6) [de neus enz.] kunnen prikkelen; [m.b.t. stank enz.: in de neus] kunnen slaan; kunnen snerpen (in); [door de ziel enz.] kunnen snijden; [iem. in zijn hart enz.] kunnen raken; kunnen treffen; diep kunnen schokken