Digitalisatie van 日蘭辭典

(焼木杭) zn. halfverbrande stapel hout. ¶ 燒木杭は火がつき易い op oud ijs vriest het licht.

(焼太り) zn. voorspoed na den brand; zonneschijn na den regen.

(焼出される) i.w. dakloos worden door brand.

zn. brandwond v. ¶ 火傷する zich branden; brandwonden oploopen.

zn. wanhoop v.

(焼火箸) zn. gloeiende tang v.

zn. nachtelijk gezicht o.; landschap bij nacht.

(焼石) zn. gloeiende steen v. & m.; lava (熔岩) v. ¶ 燒石に水 een druppel op een gloeiende plaat; het geeft toch niets.

(焼焦し) zn. brandgat o.; gebrand gat o.

zn. zwervende hond, die geen baas heeft.

(焼残る) i.w. (1) [殘留] overblijven na den brand. (2) [免れる] gespaard blijven door het vuur.

(焼落る) i.w. instorten door het vuur; verbranden en neerstorten.

zn. wanhoop v.

(焼ける) i.w. (1) [燃燒] branden; verbranden. (2) [パンが] gebakken worden; geroosterd worden. (3) [焦げる] schroeien; verschroeien; verschroeid worden. (4) [變色] verschieten. (5) [日に焦げる] verbrand zijn. (6) [胸が] branderig gevoel hebben; maagvlam hebben. (7) [妬む] jaloersch zijn. (8) [空が] gloeien; in vlam staan. ¶ 眞赤に燒けた roodgloeiend.

(焼死) zn. vuurdood m.; dood door verbranding. ¶ 燒死する in de vlammen omkomen; levend verbranden.

(焼死ぬ) yakeshini を見よ.

(焼土) zn. hitte grond m.

(焼山) zn. afgebrande heuvel m.

zn. dronkenschap uit wanhoop.

(焼) zn. (1) [パン等の] bakken o.; roosteren (焙り) o. (2) [刃物の] harden o. (3) [陶器] kwaliteit van porselein o.; aardewerk (燒物) o. ¶ 燒が惡い slecht gebakken.

(焼場) zn. crematorium o. (火葬場).

(焼判) zn. brandmerk o. ¶ 燒判を押す brandmerken.

(焼豚) zn. geroosterd varkensvleesch o.

(焼画) zn. gebrande teekening v. ¶ 燒畫術 brandschilderkunst.

(焼鏝) zn. strijkijzer o.

(焼栗) zn. gepofte kastanjes v.mv.

zn. brandspit o.

(焼払ふ) t.w. opruimen door verbranding; aan de vlammen prijsgeven.

(焼芋) zn. gepofte aardappelen v.mv.; geroosterde oebi (馬來語) v.