Digitalisatie van 日蘭辭典

kusasu くさす

t.w. verkleinen; i.w. kwaadspreken; zeggen, dat iets niet deugt.

kusawake 草分

zn. pionier m.

kusawara 草原

zn. grasvlakte v.; grasveld o.

kusazōshi 草雙紙

(草双紙) zn. prentenboek o.

kusazumi 草堆

zn. hooimijt v.; hooischelf v.

kuse-ni くせに

vz. niettegenstaande; vw. bw. niettemin; desondanks; bv. en toch. ¶ 教師のくせにそんな事をしてゐる 't is fraai, en dat voor een onderwijzer! ¶ 君はよく知らずに居るくせに alsof je het niet wist!

kuse 癖

zn. (1) [習慣] gewoonte v. (2) [特性] eigenaardigheid v.; karaktertrek m. ¶ 癖を直す slechte gewoonte afwennen. ¶ 癖がつく zich aanwennen; de gewoonte krijgen. ¶ 癖がある gewoon zijn; gewend zijn; de gewoonte hebben. ¶ 癖直しをする zijn haar recht strijken. ¶ 癖髮 weerbarstig haar.

kuseki 空席

zn. ledige plaats v.

kusemono 曲者

zn. schurk m.; schoelje m.; schobbejak m.

kusen 苦戰

(苦戦) zn. harde strijd m.

kusetsu 苦節

zn. hechte trouw v.

kushakusha ni suru くしやくしやにする

t.w. kreukelen.

kushami 嚔

kusame を見よ.

kushi suru 騙使する

t.w. hard laten werken.

kushi 串

zn. spit o.; braadpen v. ¶ 串柿 gedroogde persimmons aan een stokje.

kushi 櫛

zn. kam m. ¶ 荒櫛 wijde kam. ¶ 櫛の齒 tanden van een kam. ¶ 櫛で掻く kammen.

kushin 苦心

zn. (1) [心配] zorg v. (2) [努力] moeite v.; inspanning v. ¶ 苦心する zich inspannen; zich veel moeite geven.

kūsho 空所

zn. open plek v.; ledige ruimte v.

kushō 苦笑

zn. bittere glimlach.

kūshoku 空職

zn. vacature v.

kūsō 空想

zn. illuzie v.; ijdele hoop v.; luchtkasteel o. ¶ 空想家 idealist; idealist.

kuso 糞 zn. mest m.; drek m; (俗) stront m. ¶ 糞をする (俗) schijten; poepen. ¶ 糞勉強する hard blokken. ¶ 鼻糞 snot. ¶ 耳糞 oorvuil. ¶ 金屎 afval van metaal. ¶ 糞山 slak; mesthoop. ¶ 糞喰へ je kunt stikken; verrek!

kūsōba 空相場

zn. fictieve transactie v.; speculatie op termijn.

kussetsu 屈折

zn. straalbreking o.; refractie v. ¶ 屈折光線 gebroken straal. ¶ 屈折せる gebroken. ¶ 屈折語 taal met buigingsvormen. ¶ 屈折率 brekingscoëfficiënt.

kusshi 屈指

zn. aftelling op de vingers. ¶ 屈指の op den voorgrond staand; voornaamste; aanzienlijk; uitstekend. ¶ 屈指する opnoemen; op de vingers aftellen.

kusshin 屈身

zn. gebogen rug.

kussuru 屈する

i.w. (1) [曲る] buigen. (2) [屈從] buigen; bukken; toegeven. t.w. (3) [曲げる] buigen. (4) [屈服さす] doen buigen; doen bukken; ten onder brengen; tot toegeven dwingen. ¶ 指を屈する op de vingers aftellen.