丁 chō (1) [Jap.gesch.] volwassen man tussen de 21 en 60 jaar; (2) even getal; [i.h.b.] even aantal ogen op een dobbelsteen; (3) stadswijk; buurt; chō; (4) [gevoegd voor Sino-Japanse telwoorden] precies; exact; op de kop af; (5) [maatwoord voor gereedschap en wapens;bv. messen;speren;bogen;roeiriemen;spades;schoffels;strijkbouten;vuurwapens]; (6) [maatwoord voor strijk- en snaarinstrumenten;bv. violen;viola's;shamisens;gitaren]; (7) [maatwoord voor geschraagde of getrokken vervoermiddelen;bv. draagstoelen;draagschrijnen;riksja's]; (8) [maatwoord voor staafvormige verbruiksgoederen;bv. inktblokjes;kaarsen]; (9) [maatwoord voor vaten met sake;shoyu e.d.]; (a) even getal; (b) vel gebonden papier; (c) stadswijk; buurt; (d) volwassen man onder het ritsuryō-systeem 律令制; (e) dienstbode; bediende; knecht; (f) kruidnagelboom; Syzygium aromaticum; (g) naam van een zilverstuk uit de Edo-tijd; (h) klanknabootsing voor wapengekletter