zn. (1) [硬皮] korst v.; schaal (甲羅、殼) v. (2) [皮膚] huid v. gaikaku も見よ.

gáihi (頭高型)

1. De laag die de buitenkant van iets bedekt; omhulsel; mantel; buitenste laag; toplaag. Antoniem: 内皮
2. De laag die het lichaam van dieren bedekt en de daaruit voortgekomen vormen; de huid; veren; schalen; de vacht; etc. (Zie tevens 皮膚 en 皮.)
3. Het dikste en verhoute buitenste deel van de cellaag die het oppervlak van de stengels of wortels van planten bedekt; schors; schil; huid.

¶ しかもその周りに柔軟な外皮を貼っておりましてその下に接触センサーがありますのでより安全性が向上しております。(Het citaat betreft commentaar op een robothand.)