zn. (1) [間隔] ruimte v.; tusschenruimte v.; afstand m. (2) [時間] verloop o. ¶ 間をあける ruimte openlaten. (3) [の間] vz. gedurende; vw. terwijl; onderwijl. ¶ 其間に intusschen. ¶ 間に立つ tusschenin staan. ¶ 七人の間に分ける tusschen (又は onder) zeven menschen verdeelen. ¶ の間は zoo lang als. ¶ 私が留守の間に gedurende mijn afwezigheid; terwijl ik uit was. ¶ 君と僕の間 tusschen ons beiden. ¶ 此間 kort geleden; onlangs. ¶ 御座候間 aangezien.