(顔) zn. (1) [顏] gezicht o.; gelaat o.; uiterlijk o. (2) [面目] eer v. (3) [面附] gelaatstrekken m. ¶ 知らない顏 iemand, dien men niet kent; onbekende. ¶ 知らない顏をする doen alsof men iemand niet kent; doen alsof men van niets weet. ¶ 顏が廣い veel kennissen hebben. ¶ 合はす顏がない niet onder de oogen durven komen. ¶ 顏と相談する in den spiegel kijken. ¶ 顏を洗ふ het gezicht wasschen. ¶ 顏を出す zich vertoonen; tegenwoordig zijn. ¶ 顏を顰める zuur gezicht trekken. ¶ 人の顏を立てる iemands goede naamredden. ¶ 顏で判る ik zie het aan je gezicht!