(笑う) i.w. lachen; lachen om.; t.w. bespotten. ¶ 笑ふべき belachelijk; lachwekkend; bespottelijk; grappig. ¶ 笑ひながら lachend; met een lachend gezicht. ¶ 笑はれる uitgelachen worden. ¶ 陰にて笑ふ in zijn vuistje lachen. ¶ 皮肉に笑ふ smalend lachen. ¶ 笑ひ崩れる schudden van ’t lachen; zich doodlachen. ¶ 笑って迎える glimlachend verwelkomen. ¶ 笑はずに居れぬ zijn lachen niet kunnen bedwingen.