(衰退) zn. verval o.; achteruitgang m. ¶ 衰頽する achteruitgaan; in verval zijn.

zn. (1) [おりる事] daling v.; nederdaling v. (2) [衰退] achteruitgang m.; verval o. (3) [地方に行く事] komst uit de hoofdstad. ¶ 下り列車 uitgaande trein; trein van de hoofdstad komende. ¶ 下り腹 diarrhee. ¶ 下り道 dalende weg; weg naar beneden; weg, die bergaf gaat. ¶ 下り坂 afgaande helling; daling.