(試験) zn. examen o.; proef (實驗) v. ¶ 試驗を執行する examen afnemen. ¶ 試驗を受ける examen doen. ¶ 試驗的に bij wijze van proef. ¶ 試驗する onderzoeken; beproeven. ¶ 試驗管 reageerbuisje. ¶ 試驗委員 examencommissie; examinator. ¶ 試驗紙 lakmoespapier. ¶ 試驗刷 drukproef; proefdruk.

(仕舞う、終う、了う、藏ふ、蔵う) t.w. [終る] eindigen; ten einde brengen; i.w. een eind maken aan. t.w. (2) [藏する] wegbergen; opbergen. ¶ 本を讀んで了ふ een boek uitlezen. ¶ 試驗を仕舞ひました het examen is afgeloopen.