(教育) zn. opvoeding v.; onderwijs o.; beschaving v. ¶ 義務敎育 leerplicht. ¶ 工業敎育 technisch onderricht; technische opleiding. ¶ 敎育する beschaafd; wel onderwezen; wel opgevoed. ¶ 敎育ある人 man van beschaving. ¶ 敎育なき onbeschaafd. ¶ 敎育する opvoeden; opleiden; onderwijzen. ¶ 敎育學 opvoedkunde; pedagogie. ¶ 敎育法 methode van onderwijs. ¶ 敎育家 opvoedkundige; pedagoog ¶ 敎育者 opvoeder; leeraar; onderwijzer.