zn. onderwijzer m.; leeraar m.; leermeester m.; shinto priester (神官) m.

vz. niettegenstaande; vw. bw. niettemin; desondanks; bv. en toch. ¶ 教師のくせにそんな事をしてゐる 't is fraai, en dat voor een onderwijzer! ¶ 君はよく知らずに居るくせに alsof je het niet wist!

(教員) zn. onderwijzer m. ¶ 敎員免許狀 acte voor lager onderwijs.

(教育) zn. opvoeding v.; onderwijs o.; beschaving v. ¶ 義務敎育 leerplicht. ¶ 工業敎育 technisch onderricht; technische opleiding. ¶ 敎育する beschaafd; wel onderwezen; wel opgevoed. ¶ 敎育ある人 man van beschaving. ¶ 敎育なき onbeschaafd. ¶ 敎育する opvoeden; opleiden; onderwijzen. ¶ 敎育學 opvoedkunde; pedagogie. ¶ 敎育法 methode van onderwijs. ¶ 敎育家 opvoedkundige; pedagoog ¶ 敎育者 opvoeder; leeraar; onderwijzer.

zn. kweeking v.; opleiding v.; opvoeding v. ¶ 教員養成所 kweekschool voor onderwijzers. ¶ 養成する opleiden; opkweeken; kweeken; opvoeden.

zn. natuur v. inborst v.; aard m. ¶ 生付く aangeboren zijn; van nature bezitten; begaafd zijn met. ¶ 彼は敎師に生付いて來たのだ hij is een geboren onderwijzer.