zn. horen m.; gewei (鹿の) o.; (觸角) voelhoren m.; voelspriet m. ¶ 角の hoornen. ¶ 角を生やす boos worden; jaloersch zijn. ¶ 角ある gehorend. ¶ 角笛 horen; trompet. ¶ 角屋 vleugel. ¶ 角細工 hoornwerk. ¶ 角寄合をする elkaar stooten; oneenigheid hebben; twisten; kijven; kibbelen.