zn. onthoofding v. ¶ 首斬臺 schavot. ¶ 首斬る onthoofden; ontslaan (免職).

zn. nek m.; hals m.; hoofd (頭) o. ¶ 德利の首 hals van een flesch. ¶ 手首 pols. ¶ 足首 enkel. ¶ 首を振る het hoofd schudden. ¶ 首を切る onthoofden. ¶ 首になる ontslagen worden. ¶ 首にする ontslaan.

zn. onthoofding v. ¶ 斬罪に處する onthoofden; doodstraf voltrekken.

zn. onthoofding v. ¶ 打首になる onthoofd worden. ¶ 打首にする onthoofden; het hoofd afslaan.