zn. (1) [破壞] afbraak v.; instorting v.; verval o. (2) [破產] bankroet o.; faillissement o. ¶ 破綻する (破產) bankroet gaan; failleeren; (破壞) afbreken; vervallen; instorten.
i.w. (1) [龜裂] barsten; splijten; scheuren. (2) [破壞] breken. ¶ 割れ易い breekbaar; teer; gemakkelijk te splijten.
Tijd: 1.26 sec. jiten.nl: 3 treffers, (zoekopdracht: '破壞').