bn. gerookt. ¶ 燻製する rooken.

zn. berooking v.; ontsmetting door rook. ¶ 燻蒸する ontsmetten door berooking; berooken.

t.w. rooken; berooken; uitrooken; door rook verdrijven. ¶ 硫黃を燻べる uitzwavelen.

i.w. (1) [火が] smeulen; rooken. (2) [家に] thuis zitten; nooit eens uitgaan.

zn. wolken en rook. ¶ 雲烟過眼視する geen aandacht schenken aan; onopgemerkt laten voorbijgaan.