zn. hemel m. ¶ 天が下 het ondermaansche.

zn. (1) [天] hemel m. (2) [天國] de Hemel m. (3) [天命] voorbeschikking v. (4) [上部] top m. ¶ 天に誓ふ den Hemel tot getuige roepen; zweren. ¶ 天を畏れる God vreezen; godvruchtig zijn. ¶ 天の hemelsch. ¶ 天の與え zegening des Hemels; gave Gods. ¶ 天の方に hemelwaarts; ten hemel. ¶ 天なり命なり Gods wil geschiedde.

zn. (1) [命令] bevel o.; last m. (2) [生命] leven o. (3) [運命] lot o.; levenslot o.; noodlot o.; voorbeschikking v. ¶ 命により op last. ¶ 命を守る bevelen opvolgen. ¶ これ天の命なり dit is het bevel des hemels. ¶ 命は天に在り ons lot is door den hemel voorbeschikt. ¶ 彼の命危し ik vrees voor zijn leven.

(配剤) zn. recept o.; bereiding van medicijn. ¶ 天の配劑 beschikking des hemels.