吹く fuku (1) [風が] waaien; blazen; (2) blazen (op); (3) uitstoten; uitbraken; spuwen; braken; opspuiten; uitspuiten; [fig.] doen uitbreken; voortbrengen; (4) [een fluitinstrument] bespelen; blazen op; spelen op; (5) opblazen; overdrijven; (6) metaalgieten

強まる tsuyomaru (1) sterk worden; krachtig worden; machtig worden; aan kracht winnen; (2) [風が] in kracht toenemen; sterker worden; aanwakkeren; zich verheffen; de vinnen opsteken

煽る aoru (1) [風が] doen wapperen; doen flapperen; doen klapperen; doen zwaaien; doen wuiven; (2) [団扇を] waaieren; wuiven met; (3) aanblazen; aanwakkeren; aanvuren; aanstoken; aanzetten; aanjagen; aanhitsen; ophitsen; opstoken; oppoken; opsteken; ontsteken; instigeren; opzwepen; opwekken; prikkelen; voedsel geven aan; (4) [cul.] aan de kook brengen; koken; (5) [beurst.] aanzwengelen; opjagen; opdrijven; opvoeren; krachtig stimuleren; (6) [foto.] tillen; met een tilt fotograferen; (7) wapperen; flapperen; klapperen; zwaaien; wuiven; (8) bumperkleven; geen afstand houden; op iemands bumper zitten; op iemands lip rijden; te dicht achter een ander voertuig rijden