(屈従) zn. nederigheid v.; slaafschheid v.; onderworpenheid v. ¶ 屈從する zich onderwerpen; slaafs toegeven; zich laten trappen.

i.w. (1) [曲る] buigen. (2) [屈從] buigen; bukken; toegeven. t.w. (3) [曲げる] buigen. (4) [屈服さす] doen buigen; doen bukken; ten onder brengen; tot toegeven dwingen. ¶ 指を屈する op de vingers aftellen.