i.w. zich hechten aan; bevriend worden met; zich thuisvoelen bij; gewend raken aan.

(画く, 描く) t.w. teekenen (單彩線描); schilderen. (着色); schetsen (寫生). (心に) voorstellen; (描寫) malen; afschilderen; i.w. zich verbeelden. ¶ 山水を畫く landschap schilderen. ¶ 心に畫く zich iets voorstellen. ¶ 空中樓閣を畫く lucht kasteelen bouwen.

zn. aanmatiging v. ¶ 不遜な aanmatigend; hoogmoedig. ¶ 不遜の振舞をする zich aanmatigend gedragen; (俗) dik doen.

t.w. (1) [繞らす] omringen. (2) [廻らす] ronddraaien. ¶ 柵を廻らす omheinen. ¶ 踵をめぐらす zich omdraaien. ¶ 頭をめぐらす omkijken; het hoofd omwenden; terugzien op. ¶ 一策をめぐらす een plan bedenken.

zn. vergelding v.; weerwraak v.; represaille v. ¶ 報復する vergelden; wraak nemen; zich wreken. ¶ 報復税率 invoerrecht bij wijze van represaille. ¶ 報復手段 represaillemaatregel.

zn. gelijkenis v.; vaagheid v. ¶ 髣髴する gelijken op; zich vaag voordoen. ¶ 髣髴として vaag; flauw. ¶ 水天髣髴 vage horizon.

zn. openbaar ambt o. ¶ 公職を汚す zijn ambt schande aandoen; zich laten omkoopen.

i.w. zich verzetten; weerstand bieden.

zn. lapmiddel o. ¶ 糊塗する oplappen; van lapmiddelen gebruik maken; tijdelijk zich behelpen; een vernisje geven; geen grondige verbetering aanbrengen.

zn. (1) [言語] taal v.; woorden o.mv. (2) [語] woord o.; term v. (3) [地方語] dialect v. (4) [話] spraak v.; uitlating v.; opmerking v. (5) [言方] spreekwijze v.; uitdrukking v. ¶ 言葉通り woordelijk; letterlijk. ¶ 無益の言葉を費す woorden verspillen. ¶ 言葉を違へる zijn woord breken. ¶ 言葉を換へて云へば met andere woorden; m.a.w. ¶ 言葉を掛ける het woord richten; zich wenden. ¶ 言葉爭ひ woordenwisseling; redetwist. ¶ 言葉返し vinnig antwoord. ¶ 言葉書 uiteenzetting; epistel. ¶ 言葉敵 iemand om teegen te praten; aanspraak. ¶ 言質 eerewoord. ¶ 言質を與へる zijn woord verpanden. ¶ 言葉尻 verspreking. ¶ 言葉尻を取る iemand betrappen doordat hij zich verspreekt; iemand in zijn eigen woorden vangen. ¶ 言葉違へ inconsequentie; woordbreuk. ¶ 言葉違へをする zichzelf tegenspreken; inconsequent zijn; zich niet houden aan zijn woord; zijn woord breken. ¶ 言葉咎 critiek. ¶ 言葉添へをする een goed woordje doen. ¶ 言葉遣ひ uitdrukking; spreekwijze. ¶ 言葉多きは問少し holle vaten klinken het hardst; veel geschreeuw, weinig wol.

(断る) t.w. (1) [豫告] waarschuwen. (2) [拒絕] weigeren; afslaan. (3) [禁止] verbieden. i.w. (4) [言譯] zich excuseeren. ¶ 俥屋を斷つて下さい zeg den rikisha-man, dat ik hem niet noodig heb. ¶ 贈花の儀はお斷り申候 verzoeke geen bloemen te zenden.

i.w. zich wijden aan; zich beijveren voor; streven naar.

t.w. voorwenden; voorgeven. ¶ 事寄せて onder het voorwendsel van; onder het mom van; zich houdende alsof.

t.w. (1) [土地] mesten. (2) [肥滿] vetmesten. i.w. (3) [富ます] zich vetmesten; zich verrijken.

zn. isolement o. ¶ 孤絶する alleen staan; zich geïsoleerd houden; zich afzonderen.

zn. (1) [苦痛] smart v.; leed o. (2) [骨折] zware arbeid m.; moeite v. (3) [心配] ongerustheid v.; zorg v. ¶ 苦になる zorg baren. ¶ 苦にする zich bezorgd maken over; tobben over. ¶ 苦もなく zonder moeite; gemakkelijk.

i.w. zich ophangen.

zn. inmenging v. ¶ 口出する zich erin mengen; zich bemoeien met; tusschen beiden komen.

zn. snavel m. ¶ 嘴を入れる zich erin mengen; zich ermee bemoeien.

t.w. zich laten ontvallen; er uitflappen.

bn. onschuldig voordoend. ¶ 口綺麗な事を云ふ zich houden of men van den prins geen kwaad weet.

i.w. (1) [おりる] afdalen; afstijgen; afstappen (下降); vallen; neerkomen. (2) [命令が] afkomen. (3) [劣る] achterstaan bij; minder zijn dan. (4) [下痢] diarrhee hebben; loslijvig zijn. (5) [降參] zich overgeven; toegeven. (6) [引退] zich terugtrekken; ontslag nemen. (7) [都から田舍に行く] naar buiten gaan; het land op gaan. ¶ 天より下る uit den hemel nederdalen. ¶ 馬背より下る van het paard stijgen. ¶ 命令が下つた het bevel is afgekomen.

(砕く) t.w. breken; stukslaan; kapot slaan. ¶ 心を碎く zich de hersens pijnigen; zich uitsloven.

bw. (1) [食に適さぬ] oneetbaar. (2) [狡猾な] slim. ¶ 食へない爺 ouder rot; iemand, die zich de kaas niet van het brood laat eten.

i.w. te veel eten; zich overeten.

t.w. bijten; i.w. zich vastklemmen aan (くつつく).

zn. klacht v.; reden tot klagen. ¶ 苦情を言ふ zich beklagen; zijn beklag doen.

zn. buiging v.; kromheid v.; kromming v. ¶ 屈曲する gebogen zijn; krom zijn; gebroken zijn (海岸線が); zich slingeren; zich kronkelen (河が); weerkaatsen (光線が). ¶ 屈曲性 buigbaarheid.

zn. middel o.; plan v.; methode v. ¶ 金を工面する middelen beramen; zich geld weten te verschaffen.

i.w. (1) [合同] zich associeeren met; zich verbinden met; samengaan met; zich vereenigen; vennootschap aangaan. (2) [相打する] vechten met.

t.w. (1) [水など] putten; scheppen. i.w. (2) [推量] veronderstelling maken. (3) [酌量] in de gevoelens verplaatsen; omstandigheden in aanmerking nemen. ¶ 私の心を汲取つて吳れる人はない er is niemand, die zich in mijn gevoelens verplaatsen kan. ¶ 文意を汲取る tusschen de regels lezen.

i.w. zich kronkelen; krom zijn. ¶ 曲つた krom. ¶ 曲つた松の枝 kronkelige dennetak. ¶ 心の曲つた子 lastig kind; onhandelbaar kind.

t.w. (1) [編む] ineenvlechten. (2) [組立てる] in elkaar zetten; voegen; monteeren. (3) [交叉する] kruisen. (4) [活字を] zetten. (5) [取組み合ふ] aangrijpen; omvatten; i.w. worstelen met. i.w. (6) [共同] zich voegen bij; zich vereenigen met; samengaan met. (7) [共謀] samenspannen met; heulen met.

i.w. zich verontrusten over; zich bezorgd maken over.

zn. onderwerping v.; overgave v. ¶ 屈服する zich onderwerpen; zich vergeven; toegeven; het hoofd buigen; den strijd opgeven.

(苦労) zn. zorg (心配) v.; last m.; moeite v.; zware arbeid. ¶ 苦勞のない onbezorgd; luchthartig. ¶ 御苦勞樣でした dank voor uwe moeite. ¶ 苦勞する zich bezorgd maken; veel moeite doen; worstelen. ¶ 苦勞性の zwaar op de hand; pijnlijk nauwgezet.

bn. (1) [苦痛] pijnlijk; bedroevend. (2) [困難] moeilijk; hard; zwaar. (3) [困窮] ellendig. ¶ 苦しい思をする zich kwellen; zijn hersens pijnigen. ¶ 苦しい仕事 zware taak. ¶ 苦しい境遇 droevige omstandigheden; ellende. ¶ 苦しい立場 vergezochte grap. ¶ 苦しい立場 moeilijke positie. ¶ 苦し紛れに door wanhoop gedreven. ¶ 苦します pijnigen; martelen; plagen; kwellen.

i.w. zich gedrukt voelen; het land hebben; in de put zijn.

zn. (1) [習慣] gewoonte v. (2) [特性] eigenaardigheid v.; karaktertrek m. ¶ 癖を直す slechte gewoonte afwennen. ¶ 癖がつく zich aanwennen; de gewoonte krijgen. ¶ 癖がある gewoon zijn; gewend zijn; de gewoonte hebben. ¶ 癖直しをする zijn haar recht strijken. ¶ 癖髮 weerbarstig haar.

zn. (1) [心配] zorg v. (2) [努力] moeite v.; inspanning v. ¶ 苦心する zich inspannen; zich veel moeite geven.

zn. gemak o.; ontspanning v. ¶ 寛ぐ zich op zijn gemak voelen. ¶ 衣を寛げる zijn kleeren losmaken; zich lekker maken. ¶ 打寛いで op zijn gemak; in huiskleeren.

(屈従) zn. nederigheid v.; slaafschheid v.; onderworpenheid v. ¶ 屈從する zich onderwerpen; slaafs toegeven; zich laten trappen.

zn. bezorgdheid v.; zorg v.; ergernis v. ¶ 屈託する zich bezorgd maken; zich ergeren; het land hebben.

i.w. (1) [增加] toenemen; vermeerderen. (2) [參加] deelnemen; zich voegen bij; meedoen; zich aansluiten. ¶ 風力が加はる de wind wordt hoe langer hoe sterker. ¶ 戰爭に加はる aan den oorlog deelnemen.

zn. vermaak o.; pleizier o.; genoegen o.; vroolijkheid v.; belangstelling (興味) v. ¶ 興を醒す het pleizier bederven. ¶ 興に入る pleizier krijgen; schik hebben; zich amuseeren. ¶ 仕事に興が乗る pleizier hebben in zijn werk; belangstellen in zijn werk. ¶ 興を催す aangenaam bezighouden; vermaken; amuseeren.

zn. vereeniging v.; gemeenschap v. ¶ 共同の gemeenschappelijk; openbaar; algemeen; publiek; voor algemeen gebruik. ¶ 共同財產 gemeenschappelijk eigendom. ¶ 共同海損 averij grosse. ¶ 共同出資 gemeenschappelijke rekening. ¶ 共同生活 samenwoning. ¶ 共同で書く schrijven in samenwerking met. ¶ 共同する samengaan; samenwerken; zich vereenigen. ¶ 共同して gezamenlijk; tezamen; samen. ¶ 共同相續人 mede-erfgenaam. ¶ 共同被告 mede-beklaagde.

i.w. plezier hebben in; belangstellen in; zich vermaken met; behagen scheppen in.

zn. omstandigheden v.mv.; toestand m.; omgeving v. ¶ 境遇は人を造る de mensch is het product van zijne omgeving. ¶ 境遇に適應する zich aan de gelegenheid passen.

zn. hart o.; boezem m. ¶ 胸襟を開く zijn hart blootleggen; zich ontboezemen.

zn. schuring v. ¶ 床擦れする zich doorliggen. ¶ 靴擦れ door geloopen voeten; blaren aan de voeten.

(増殖) zn. vermenigvuldiging v.; voortplanting v. ¶ 增殖する zich vermenigvuldigen; voortplanten.

bw. naar hartelust; zonder zich te beperken. ¶ 存分に泣く tranen den vrijen loop laten. ¶ 思ふ存分つた次 zooveel als ik maar kon.

t.w. (1) [知る] weten; i.w. zich bewust zijn. (2) [思ふ] denken; vinden; van oordeel zijn; gevoelen. ¶ 光榮と存ずる het als een eer beschouwen; zich vereerd achten. ¶ 御存じの通り zooals u bekend is. ¶ 御愉快の事と存じ候 ik kan mij voorstellen, hoe gij u verheugt.

(属従する) i.w. zich onderwerpen.

(増長する) i.w. zich veel verbeelden; aanmatigend optreden; verwaand zijn.

i.w. zich krom lachen (抱腹).

(賛匿する) i.w. de wijk nemen; zich verschuilen.

(坐視) zn. onverschilligheid v. ¶ 坐視する onverschillig toezien; zich er niet mee bemoeien.

zn. wijk v.; vlucht naar een neutrale haven. ¶ 竄入する in een neutrale haven vluchten; zich laten interneeren. ¶ 竄入軍艦 geïnterneerd oorlogschip.

(譲る) i.w. (1) [讓步] toegeven. (2) [劣る] de mindere zijn; zich gewonnen geven. t.w. (3) [讓渡] overdragen; afstaan. (4) [讓る] verkoopen. ¶ 位を讓る afstand doen van den troon. ¶ 權利を讓る rechten afstaan. ¶ 店を讓る winkel overdoen. ¶ 一歩讓らぬ geen duimbreed wijken. ¶ 誰にも讓らない bij niemand achterstaan.

zn. afscheiding v.; isolatie v. ¶ 游離する vrijkomen; zich afscheiden. ¶ 游離せる鹽素 vrij chloor. ¶ 游離させる vrijlaten; doen vrijlaten; afscheiden; loslaten. ¶ 肉體を游離せる靈魂 geest, die niet meer aan het lichaam gebonden is.

zn. kwaliteit v.; hoedanigheid v. ¶ 優劣を爭ふ zich met elkaar meten. ¶ 優劣なき van gelijke verdiensten; even goed; onbeslist.

zn. vermakelijkheden v.mv.; ontspanning v. ¶ 遊興する zich amuseeren. ¶ 遊興稅 vermakelijkheidsbelasting.

¶ 行成に任せて置く zich niet bemoeien met; aan zijn lot overlaten.

bw. langzaam; kalmpjes aan; op z'n gemak. ¶ ゆっくりする op zijn gemak doen; zich niet haasten.

zn. verbreiding v.; verspreiding v. ¶ 行渡る zich verbreiden; zich verspreiden; rondgaan; doordringen.

zn. adres o.; verblijfplaats v. ¶ 行方不明 adres onbekend. ¶ 行方を晦ます zich schuilhouden. ¶ 行方を知らぬ niet weten waar iemand (iets) gebleven is.

i.w. (1) [赴く] gaan; zich begeven naar. (2) [逝く] sterven. (3) [步く] wandelen; loopen. ¶ 外國に行く naar het buitenland gaan. ¶ 行け ga weg! ¶ と一緒に行く vergezellen; meegaan met. ¶ 本通を行く de hoofdstraat volgen. ¶ 同じ道を行く denzelfden weg gaan.

zn. treuzeling v. ¶ 優長に treuzelend; talmend; langzaam; op z’n dooien gemak; zonder zich te haasten; doodkalm.

t.w. opdragen; toevertrouwen; overlaten. ¶ 身を委ねる zich wijden aan. ¶ 人に身を委ねる zich aan iemand toevertrouwen.

(予約) zn. toezegging v.; inteekening v. ¶ 豫約席 besproken plaatsen. ¶ 豫約する toezegging doen; zich vooraf verbinden; inteekenen. ¶ 豫約者 inteekenaar. ¶ 豫約簿 inteekenlijst.

(様子) zn. (1) [狀態] toestand m.; conditie v. (2) [姿態] uiterlijk o. (3) [態度] houding v.; manier van doen. ¶ 大體の樣子 de algemeene toestand; de staat van zaken. ¶ 樣子を窺ふ zien, hoe het ermee staat; kijken uit welken hoek de wind waait. ¶ 樣子がよい er goed uitzien. ¶ 樣子をする zich aanstellen; zich voordoen als; voorwenden. ¶ 樣子振る aanstellerig doen; zich aanstellen.

(余所) zn. andere plaats v.; bw. elders; ergens anders. ¶ 餘所の van elders; ander. ¶ 餘所から van elders. ¶ 餘所へ行く ergens heengaan; uitgaan; weggaan. ¶ 餘所に見る zich er niets van aantrekken. ¶ 業務を餘所にする zijn werk niet doen; zijn plicht verzuimen.

(装い) zn. toilet o.; costuum o.; aankleeding v. ¶ 男の裝をする zich als man verkleeden. ¶ 裝ふ zich voordoen als; voorwenden; doen alsof; zich verkleeden als; zich vermommen als. ¶ 無知を裝ふ doen alsof men van niets weet; zich van den domme houden.

zn. vergeving v.; vergiffenis v. ¶ 容赦ならぬ onvergefelijk; onverschoonbaar. ¶ 容赦なく zonder genade. ¶ 容赦する vergeven; vergiffenis schenken; (控へる) zich terughouden; zich intoomen. ¶ どうぞ御容赦なく云つて下さい vertel me onomwonden; vertel zonder terughouding.

t.w. (1) [片寄せる] op zijde zetten. (2) [加へる] totaliseeren. (3) [集める] verzamelen; samenroepen. (4) [攻める] aanvallen. (5) [書を] zenden; inzenden. ¶ 身を寄せる vertrouwen op; zich onder bescherming stellen van. ¶ 思を寄せる zijn hart verliezen aan. ¶ 皺を寄せる rimpels trekken. ¶ 眉を寄せる wenkbrauwen fronsen. ¶ 皆よせていくら hoeveel is het bij elkaar?

i.w. blijde zijn; zich verheugen; t.w. genieten. ¶ 喜んで met genoegen; gaarne; ¶ 心から喜ぶ hartelijk blijde zijn; zich van harte verheugen. ¶ 彼の成功を喜ぶ ik verheug mij over zijn succes; ik ben blij, dat hij geslaagd is. ¶ 喜んで迎へる hartelijk verwelkomen.

(酔つぱらい) zn. dronken kerel m. ¶ 醉つぱらふ zich bedrinken; dronken worden.

(横取) zn. vermeestering v. ¶ 橫取する zich meester maken van; weggappen; graaien.

zn. kronkeling v. ¶ 捩ぢれる gekronkeld zijn; zich kronkelen; verdraaid zijn.

zn. inmenging v.; bemoeienis v. ¶ 容喙する zich mengen in; zich bemoeien met; (俗) den neus steken in.

zn. verklaring v. ¶ 揚言する verklaren; zich beroemen.

i.w. (1) [水が] stilstaan; langzaam stroomen. (2) [沈澱] bezinken; zich afzetten. (3) [躊躇] aarzelen.

zn. (1) [患者の] toestand m. (2) [容儀] houding v.; optreden o. ¶ 容態ぶる gewichtig doen; zich aanstellen. ¶ 容態振り gewichtigdoenerij; dikdoenerij; aanstellerij. ¶ 容態書 bulletin omtrent den toestand van den zieke; geneeskundig certificaat.

zn. avondvermaak o.; nachtelijke amusementen o.mv. ¶ 夜遊する er 's avonds op uitgaan om zich te amuseeren.

(やつて来る) i.w. verschijnen; komen; komen opzoeken; zich vertoonen.

i.w. zich matigen; verzachten; minder erg worden; tot kalmte komen.

bw. zonder onderscheid; in het wild; onmatig; zonder zich rekenschap te geven. ¶ 誰とでも矢鱈に交際を求める met iedereen aanknopen. ¶ 矢鱈に本を讀む rijp en groen lezen.

i.w. zich vermommen als. ¶ 身を窶す zich tooien; zich mooi maken. ¶ 支那人に身を窶す zich vermommen als Chinees. ¶ 氣を窶す tobben; zich bezorgd maken.

(八当りする) i.w. zich woedend maken op; opstuiven tegen.

bw. ongeduldig; zenuwachtig. ¶ やきもきする ongeduldig zijn; zich zenuwachtig maken.

zn. opwinding v.; geestdrift v.; enthousiasme o. ¶ 躍起となる zich opwinden. ¶ 躍起となつて opgewonden; heftig; met warmte; geestdriftig.

zn. brandwond v. ¶ 火傷する zich branden; brandwonden oploopen.

bn. (1) [騷々しい] lawaaiig; (2) [小言多き] lastig; kijfachtig. (3) [嚴格な] streng. ¶ 食物にやかましい kieskeurig. ¶ 喧しく met veel lawaai; met veel drukte. ¶ 喧しく云ふ zich druk maken. ¶ やかましい靜かにしろ maak toch niet zoo'n lawaai! ¶ やかましい問題 een hevige kwestie. ¶ 稅關で喧しく言ふでせう ik denk, dat je moeilijkheden krijgt met de douane. ¶ 喧し屋 lastige kerel.

zn. dicht woud o.; wildernis o.; struikgewas o. ¶ 藪から棒に plotseling; als een donderslag aan helderen hemel. ¶ 藪をつついて蛇を出す zich in een wespennest steken. ¶ 藪蛇はやめろ maak geen slapende honden wakker.

zn. (1) [病] ziekte v. (2) [惱み] beproeving v.; bezoeking v.; leed o.; smart v. (3) [面倒] moeilijkheden v.mv. ¶ 煩ふ lijden; zich bezorgd maken; gebukt gaan onder.

bn. (1) [厄介な] lastig; hinderlijk; ergerlijk. (2) [繁雜な] ingewikkeld; verward. ¶ 煩はす lastig vallen; hinderen; plagen. ¶ 心を煩はす zich ongerust maken; tobben. ¶ 手を煩す last veroorzaken; hinderen. ¶ 御一報を煩はし度い zou u zoo goed willen zijn mij bericht te zenden?

i.w. in vrede leven met; harmonieeren; zich verzoenen; vriendschap sluiten.

i.w. naar binnen dringen; zich een weg banen; dringen.

(悪い) bn. (1) [惡い] slecht; verkeerd. (2) [非道な] zondig. (3) [不法な] onwettig. (4) [邪惡な] boos; boosaardig. (5) [いたづらな] baldadig; ondeugend. (6) [不吉な] kwaad; onheilspellend. (7) [不運な] ongelukkig; (8) [有害な] schadelijk. (9) [不健全な] ongezond. (10) [醜惡な] leelijk. (11) [粗末な] grof; inferieur. (12) [腐敗せる] rot. ¶ 口が惡い schelden; kwaad spreken. ¶ 更に惡い nog erger. ¶ 最も惡い allerergst. ¶ 耳が惡い hardhoorig. ¶ 胸が惡い zich niet lekker voelen; misselijk zijn. ¶ 香が惡い stinken. ¶ 體に惡い ongezond. ¶ 惡い事 zonde; verkeerdheid; misdaad; wangedrag. ¶ 價も安いが品も惡い goedkoop en slecht. ¶ 君の方が惡い jij hebt ongelijk; het is jouw schuld. ¶ 私が惡かつた het is mijn schuld; ik heb ongelijk.

i.w. huiverig zijn; bevreesd zijn; zich schamen. ¶ 臆れず onbeschroomd; onvervaard.

vnw. zelf; ik. ¶ 我を忘れる zich vergeten; het hoofd kwijt zijn; opgaan in. ¶ 我から好んで geheel vrijwillig. ¶ 我に復る weer bijkomen; tot bezinning komen. ¶ 我を忘れて喜ぶ buiten zichzelf zijn van vreugde. ¶ 我知らずに onwillekeurig; onbewust.

zn. lach m.; spotlach (嘲笑) m.; glimlach (微笑). ¶ 世人の笑を招く zich belachelijk maken. ¶ 笑出す beginnen te lachen; in lachen uitbarsten (大きな聲で). ¶ 笑顔 lachend gezicht. ¶ 笑事 belachelijks. ¶ 笑草にする belachelijk maken; bespotten. ¶ 笑草になる zich bespottelijk maken; uitgelachen worden. ¶ 笑上戸 iemand, die een vroolijken dronk heeft; goedlachsch iemand.

zn. zijweg m.; zijpad o. ¶ 脇道に這入る zich op zijpaden begeven; afdwalen.

i.w. zich afscheiden; scheiden; heengaan; uiteengaan; afscheid nemen; zich splitsen (岐出); uit elkaar vallen (分散). ¶ 分れて afzonderlijk. ¶ 仲好く別れる als goede vrienden scheiden. ¶ 東京市は十五區に分れてゐる Tokyo is verdeeld in vijftien wijken.

zn. verzoening v.; minnelijke schikking v. ¶ 和解さす verzoenen; vrede stichten; tot overeenstemming brengen. ¶ 和解する zich verzoenen; tot overeenstemming komen; schikking treffen. ¶ 和解者 vredestichter; tusschenpersoon.

zn. verjonging v. ¶ 若返る zich verjongen; weer jong worden.

i.w. het land hebben; zich ongerust maken; niet op zijn gemak zijn; zich eenzaam voelen.

zn. vrede m.; eendracht v.; harmonie v.; (和解) verzoening v.; toenadering v. ¶ 和睦する vrede sluiten; zich verzoenen.

zn. eigendom m.; bezit o. ¶ 我物顏の bazig. ¶ 我物にする in bezit nemen; zich toeëigenen; (俗) in de wacht slepen. ¶ 我物顏をする den baas spelen; bazen.

(詫び) zn. excuus o.; verontschuldiging v.; verzoek om vergiffenis. ¶ 詫狀を出す schriftelijke excuses maken; per brief om verschooning vragen. ¶ 詫びる zich verontschuldigen; verschooning vragen; vergeving vragen; excuses maken.

(浮気) zn. luchthartigheid v.; lichtzinnigheid v.; zedeloosheid v.; ontrouw v. ¶ 浮氣をする zich misdragen; echtgenoot bedriegen. ¶ 浮氣つぽい lichtzinnig; zedeloos; ontrouw; onkuisch. ¶ 浮氣者 lichtmis (男); (女) vrouw van slechte zeden; scharreltje; snol.

(器) zn. (1) [容器] vat o. (2) [道具] gereedschap o.; werktuig o. ¶ 水は方圓の器に隨ふ water neemt den vorm aan van het vat, waarin het zich bevindt. ¶ 僕はその器ぢゃありません daartoe ben ik niet in staat; dat gaat boven mijn begrip.

i.w. zich beklagen; zijn beklag doen; beroep doen; aanklagen; vordering instellen; proces beginnen. ¶ 天に訴へる beroep doen op God. ¶ 輿論に訴へる beroep doen op de openbare meening. ¶ 腕力に訴へる overgaan tot maatregelen van geweld. ¶ 人を訴へる iemand aanklagen; vordering tegen iemand instellen.

bw. in vervoering; verstrooid (ぼんやりと). ¶ うつとりとして居る in vervoering zijn; in extase zijn; alles om zich heen vergeten.

i.w. uitval doen (軍勢が); zich candidaat stellen (候補として).

i.w. (1) [投影] beeld geven; weerspiegelen; zich afteekenen. (2) [調和する] harmonieeren; goed passen bij; goed staan. ¶ 月が水に映つてゐる de maan weerspiegelt zich in het water. ¶ 人の影が障子に映つてゐる men ziet een menschelijke schaduw op de schuifdeur. ¶ 寫眞はよく寫つてゐる het is een goede fotografie.

i.w. veranderen; zich wijzigen; vergaan. ¶ 移行く世の有樣 de vergankelijkheid der wereld.

t.w. weggooien; wegwerpen; wegsmijten; aan zijn lot overlaten; i.w. zich niet inlaten met. ¶ 腐つた物を打棄る wegwerpen wat rot is. ¶ どうか打棄つて置いて下さい laat mij maar aan mijn lot over.

t.w. (1) [打つ] slaan. i.w. (2) [拍手] (in de handen) klappen. t.w. (3) [發砲] schieten. (4) [攻擊] aanvallen. (5) [鐘を] luiden. (6) [電報を] verzenden. i.w. (7) [博奕] dobbelen. t.w. (8) [網を] werpen; gooien. (9) [碁能] spelen. (10) [鍛へる] harden. (11) [打込む] inslaan. ¶ 釘を打つ spijker inslaan. ¶ 網を打 net werpen. ¶ 太鼓を打つ trommelen. ¶ 仇を討つ zich wreken. ¶ 田を打つ sawah bebouwen. ¶ 幕を打つ tent opslaan. ¶ 手金を打つ handgeld betalen. ¶ もんどり打つ saltomortale maken. ¶ 電報を打つ telegram zenden; telegrafeeren.

zn. vermaak o.; ontspanning v.; verstrooiing v. ¶ 鬱散する zich ontspannen; zich vermaken; verstrooiing zoeken.

zn. vluchtig toilet o. ¶ 薄化粧する zich licht poeieren.

i.w. uit zijn humeur zijn; zich ergeren.

(売る) t.w. (1) [販賣] verkoopen; i.w. handelen in. t.w. (2) [裏切る] verraden. ¶ 目方で賣る bij het gewicht verkoopen. ¶ 國を賣る zijn land verraden. ¶ 娘を賣る zijn dochter verkoopen. ¶ 節操を賣る zich prostitueeren.

i.w. (1) [憂へる] zich ongerust maken; bevreesd zijn; bezorgd zijn. (2) [愁へる] verdriet hebben; grieven. ¶ 行末を憂へる bezorgd zijn voor de toekomst.

zn. vleierij v.; lekkermakerij v.; mooie praatjes o.mv. ¶ 嬉しがらせる vleien; lekker maken; blij maken. ¶ 嬉しがる blij zijn; zich verheugen. ¶ 嬉しげな blij; verheugd; vergenoegd; vroolijk.

bn. ergerlijk; hatelijk. ¶ 怨めしく思ふ wrok koesteren; zich ergeren.

zn. (1) [怨恨] wrok m.; vijandig gevoel o. (2) [憎惡] haat m.; nijd m. (3) [遺憾] ergernis v.; spijt m. ¶ 怨を懷く wrok koesteren. ¶ 怨を晴らす zich wreken. ¶ 人の怨を買ふ zich de vijandschap van iemand op den hals halen. ¶ 怨深い haatdragend; wraakzuchtig. ¶ 恨がましい betreurenswaardig; spijtig; jammer; ergerlijk.

i.w. (1) [怨む] wrok koesteren; vijandig gezind zijn; t.w. kwalijk nemen; haten. (2) [憾む] betreuren; i.w. spijt hebben. ¶ 無情を怨む zich ergeren over iemand’s hardvochtigheid. ¶ 機を失したるを恨む ik heb het land, dat ik de gelegenheid voorbij heb laten gaan.

zn. inbeelding v.; zelf-ingenomenheid v.; verwaandheid v. ¶ 自惚強い ingebeeld; met zichzelf ingenomen; ijdel; pedant. ¶ 自惚れる zich veel verbeelden; ingebeeld zijn; verwaand zijn.

zn. golving v.; kronkeling v. ¶ うねり道 zigzag-weg. ¶ うねる zich slingeren; zich kronkelen; golven. ¶ うねうね kronkelend; zigzag.

zn. (1) [運轉] beweging v. (2) [身體の] lichaamsoefening v.; sport v. (3) [散步] wandeling v. ¶ 運動に出掛ける een beetje beweging gaan nemen; een eindje omstappen. ¶ 運動する in beweging zijn; beweging nemen; zich bewegen; bewegen; (奔走) zich moeite geven voor. ¶ 投票を得る爲區內を運動する een district bewerken om stemmen te krijgen. ¶ 運動服 sportcostuum; trui. ¶ 運動場 sportterrein. ¶ 運動家 athleet. ¶ 運動會 sportvereeniging (協會); gymnastiek-uitvoering (學校等の). ¶ 運動量 vaart; snelheid; beweegkracht. ¶ 運動性 bewegelijkheid. ¶ 運動者 agitator; verkiezingsagent (選擧の); propagandist. ¶ 運動神經 bewegingszenuw.

i.w. drijven; blijven drijven; aan de oppervlakte komen (浮上る); (浮彫のやうに) “en relief” zijn; uitsteken; zich afteekenen; duidelijk zichtbaar zijn. ¶ 氣が浮いてゐる blijmoedig gestemd zijn; opgewekt zijn.

zn. slingering v.; kronkeling v. ¶ 紆曲せる slingerend; kronkelend; omslachtig. ¶ 紆曲する zich slingeren; zich kronkelen; omweg maken.

i.w. boven komen drijven; aan de oppervlakte komen (水面に); zich duidelijk afteekenen (明瞭に出る).

zn. ellendig leven o.; leven van ellende. ¶ 憂身を窶す zich met hart en ziel wijden aan.

zn. borg m. ¶ 請人になる borg staan; zich borg stellen. ¶ 請人を立てる een borg aanwijzen.

t.w. (1) [引受ける] op zich nemen. i.w. (2) [保證] borgstaan voor; instaan voor; t.w. waarborgen; garandeeren. ¶ 正直なる事を請合ふ instaan voor de eerlijkheid. ¶ 三年間もつ事は請合ひます wij garandeeren dit voor drie jaar; wij geven drie jaar garantie. ¶ 請合つて本當です het is heusch waar.

i.w. zich kronkelen. ¶ 得意の鼻を蠢めかす trotsch zijn op zijn succes; triomfantelijk kijken.

t.w. (1) [水に] laten drijven; laten varen. (2) [涙を] in de oogen krijgen. i.w. (3) [思浮べる] zich herinneren. ¶ 船を浮べる gaan roeien.

zn. arm m.; bekwaamheid (技倆) v. ¶ 腕を組む de armen kruisen. ¶ 腕が痒つてゐる de handen jeuken. ¶ 腕沙汰に及ぶ geweld gebruiken. ¶ 腕を貸す een handje helpen; hulp verleenen. ¶ 腕をまくる de mouwen opstroopen. ¶ 腕を折る zijn arm breken. ¶ 腕を組合せて arm in arm; gearmd. ¶ 腕時計 armbandhorloge. ¶ 腕比べをする zich met elkaar meten.

t.w. aan zijn lot overlaten; i.w. zich niet bemoeien met; de handen aftrekken van; t.w. in eigen sop laten gaarkoken.

t.w. inslaan; indrijven; i.w. schieten in (砲を); verliefd worden op (女に); zich wijden aan (仕事に). ¶ 杭を深く打込む paal diep in den grond slaan.

zn. binnendringing v.; inbraak m.; gewelddadige inval m. ¶ 討入る met geweld binnendringen; inbreken; zich een weg naar binnen banen.

(強がる) i.w. doen alsof men sterk is; grootspreken; bluffen; zich groot houden.

zn. pijn en jeuk; belang (利害) o. ¶ 痛痒を感じない er niets van voelen; er geen belang bij hebben; zich er niet om bekommeren.

(慎、謹) zn. (1) [謙遜] bescheidenheid v. (2) [愼重] voorzichtigheid v.; bedachtzaamheid v. (3) [抑制] zelfbedwang o.; zelfbeheersching v. ¶ 愼のある bescheiden; bedachtzaam; behoedzaam; voorzichtig; vol zelfbeheersching. ¶ 愼を忘れる zelfbeheersching verliezen; zich vergeten.

(慎む) i.w. (1) [謙遜] bescheiden zijn. (2) [用心深い] voorzichtig zijn. (3) [抑制] zich weten te beheerschen. ¶ 將來を愼む bedachtzaam zijn voor de toekomst. ¶ 口を謹む zijn tong bedwingen. ¶ 謹んで eerbiedig; bescheiden; in alle nederigheid. ¶ 謹んで申す eerbiedig opmerken.

(勤める) i.w. (1) [就職] betrekking vervullen; ambt bekleeden. (2) [努力] trachten; streven. (3) [役を演ず] rol vervullen. ¶ 宣傳に力める zich wijden aan de propaganda; ijveren voor. ¶ 現役を勤めてゐる in actieven dienst zijn. ¶ 通譯を勤める als tolk optreden; fungeeren als tolk. ¶ 努めて ijverig.

t.w. ophangen; laten hangen. ¶ 首を吊る zich ophangen.

zn. ongerustheid v.; kommer m. ¶ 痛心する zich bezorgd maken; ongerust zijn.

(釣り合い) zn. evenwicht o.; balans v. ¶ 釣合のよい evenwichtig; goed gebalanceerd. ¶ 安定釣合 stabiel evenwicht. ¶ 不安定釣合 labiel evenwicht. ¶ 釣合惡しき onevenwichtig; slecht geproportionneerd. ¶ 釣合ふ tegen elkaar opwegen (平均する); in evenwicht zijn (均等を保つ); (恰好よし) in goede verhouding staan; overeenstemmen; goed passen bij elkaar; (對當する) zich met elkaar kunnen meten; aan elkaar gewaagd zijn.

(連なる) i.w. (1) [連續] zich verbinden; zich vereenigen; band vormen; zich aansluiten. (2) [整列] in een rij staan; rij vormen. (3) [參列] bijwonen; tegenwoordig zijn. (4) [關係] in verband staan; in relatie staan; verbonden zijn aan. ¶ 連った onafgebroken; aaneengestoten.

(積もる) i.w. zich ophoopen; opgestapeld worden; oploopen; t.w. begrooten; berekenen; schatten. ¶ 積り積りて八百圓 het is geleidelijk opgeloopen tot een bedrag van 800 yen.

(詰め掛ける) i.w. zich verdringen; in groote drommen bezoeken.

bn. (1) [價値無き] nutteloos; waardeloos; tot niets nut. (2) [けちな] onbeduidend; mieserig. (3) [無趣味] onbelangrijk; niet interessant. (4) [馬鹿げた] dwaas; zinneloos. ¶ 詰らない奴 een vent van niets. ¶ 詰らない本 onbeduidend boek. ¶ 詰らぬ事に騷ぐ zich opwinden over een kleinigheid. ¶ 人生を詰らなく思ふ het leven moede zijn; niets meer om het leven geven.

t.w. (1) [製作] maken; vervaardigen. (2) [構成] vormen. (3) [建設] bouwen. (4) [耕作] bebouwen; bewerken. (5) [培養] verbouwen; telen. ¶ 木で造る van hout maken. ¶ 酒を造る arak stoken; sake brouwen. ¶ 野菜を作る groenten kweeken. ¶ 財產を作る fortuin maken; rijk worden. ¶ 顏を作る toilet maken; zich werven en poeieren. ¶ 列を作る een rij vormen; in ’t gelid gaan staan. ¶ 家庭を作る huishouden opzetten. ¶ 罪を作る zonde begaan.

(尽くす) t.w. (1) [消費] verbruiken; opgebruiken; uitputten. (2) [果す] volbrengen; vervullen; voleindigen; voltooien. i.w. (3) [盡力する] zich inspannen. ¶ 喰ひ盡す opeten. ¶ 國の爲に盡す zijn krachten geven aan het vaderland. ¶ 深切を盡す zich uitputten in vriendelijkheid. ¶ 百方手を盡す geen middel onbeproefd laten. ¶ 己の分を能く盡す zijn taak goed volbrengen. ¶ 言語に盡し難き onbeschrijfelijk.

(蹲う) i.w. kruipen; zich laag bukken.

(突き破る) t.w. doorbreken; i.w. zich met geweld een doorgang verschaffen.

(突っ切る) i.w. zich een weg banen; t.w. oversteken.

i.w. (1) [附着] kleven; plakken; blijven vastzitten. (2) [味方する] de zijde kiezen van; meegaan met. (3) [價する] waard zijn. t.w. (4) [習癖が] aannemen; i.w. zich aanwennen. i.w. (5) [火が] vlam vatten. t.w. (6) [痕が] achterlaten. (7) [利息が] opbrengen; opleveren. ¶ 惡錢身に附かず gestolen goed gedijt niet. ¶ 肉が附く dik worden. ¶ 敵方に附く overloopen naar den vijand. ¶ 一つが十錢につく ze kosten 10 sen per stuk. ¶ 惡い癖はつき易い slechte gewoonten worden gemakkelijk aangeleerd. ¶ 著物に火がついた zijn kleeren vlogen in brand. ¶ 電氣がついて居る het electrisch licht is aan. ¶ 年七分の利が附く 7% per jaar interest geven. ¶ 床に足跡がつく voetstappen op den vloer achterlaten.

(突留める) t.w. (1) [さし殺す] doorsteken; afmaken. i.w. (2) [究め確める] zich vergewissen; zekerheid verkrijgen.

(付け上がる) i.w. prat gaan op; zich laten voorstaan op; misbruik maken van.

(付ける) t.w. (1) [接合] bevestigen; hechten; vastmaken. i.w. (2) [裝ふ] uitrusten. t.w. (3) [尾行] volgen. (4) [値を] bieden. (5) [點火] aansteken. ¶ 身に附ける bij zich hebben. ¶ 鈕を附ける knoop aanzetten. ¶ ペン軸にペンを附ける pen in den penhouder steken. ¶ 帳面に附ける inboeken. ¶ 船を棧橋に著ける een schip langszij van de kade brengen. ¶ 煙草を附ける sigaar aansteken. ¶ 電燈を附ける licht aandraaien. ¶ 名を附ける naam geven, noemen. ¶ 人の後を附ける iemands spoor volgen. ¶ 氣を附ける aandacht vestigen; oppassen. ¶ 子供に財產を附ける kapitaal vastzetten op een kind. ¶ 道を附ける weg maken. ¶ 色を附ける kleuren. ¶ 値を附ける bieden voor.

t.w. (1) [使過ぎる] te veel gebruiken. (2) [過勞] te hard laten werken; afbeulen. ¶ 身體を使過ぎる zich overwerken.

(捕まる) i.w. gegrepen worden; gepakt worden; in handen vallen; (物によつて體を支へる) zich vastklemmen aan; goed vasthouden; vastklampen.

(償い) zn. vergoeding v.; schadeloosstelling v.; compensatie v.; indemniteit v.; boetedoening (贖罪) v.; zoengeld o. ¶ 償ふ vergoeden; schadeloosstellen; vergoeding geven; boete doen. ¶ 償ひ難き onherstelbaar; niet goed te maken. ¶ 損害を償ふ verlies vergoeden. ¶ 出費を償ふ de kosten dekken; zich bedruipen.