(随意) zn. vrije wil m.; vrijheid om te handelen; vrijwilligheid v.; optie (任意) v. ¶ 隨意の vrijwillig. ¶ 隨意に zooals men wil; naar eigen keuze; vrijelijk. ¶ 人の隨意に任す aan iemand overlaten; de vrije beschikking geven. ¶ 隨意科 facultatief leervak. ¶ 御隨意に召上れ bedien u zelf; neem waar ge trek in hebt.