t.w. verwijten; berispen; i.w. opheldering vragen over iemand’s gedrag.

zn. (1) [喧嘩] twist m. (2) [鬪爭] gevecht o.; strijd m. ¶ 喧嘩する twisten; vechten; kijven; kibbelen (子供が). ¶ 喧嘩の種 twistappel. ¶ 喧嘩腰 dreigende houding. ¶ 人の喧嘩を買ふ iemand’s partij opnemen. ¶ 喧嘩をしかける twist zoeken. ¶ 喧嘩好き twistziek.

zn. iemand, die steeds achter een ander aanloopt; schaduw v.

zn. (1) [言語] taal v.; woorden o.mv. (2) [語] woord o.; term v. (3) [地方語] dialect v. (4) [話] spraak v.; uitlating v.; opmerking v. (5) [言方] spreekwijze v.; uitdrukking v. ¶ 言葉通り woordelijk; letterlijk. ¶ 無益の言葉を費す woorden verspillen. ¶ 言葉を違へる zijn woord breken. ¶ 言葉を換へて云へば met andere woorden; m.a.w. ¶ 言葉を掛ける het woord richten; zich wenden. ¶ 言葉爭ひ woordenwisseling; redetwist. ¶ 言葉返し vinnig antwoord. ¶ 言葉書 uiteenzetting; epistel. ¶ 言葉敵 iemand om teegen te praten; aanspraak. ¶ 言質 eerewoord. ¶ 言質を與へる zijn woord verpanden. ¶ 言葉尻 verspreking. ¶ 言葉尻を取る iemand betrappen doordat hij zich verspreekt; iemand in zijn eigen woorden vangen. ¶ 言葉違へ inconsequentie; woordbreuk. ¶ 言葉違へをする zichzelf tegenspreken; inconsequent zijn; zich niet houden aan zijn woord; zijn woord breken. ¶ 言葉咎 critiek. ¶ 言葉添へをする een goed woordje doen. ¶ 言葉遣ひ uitdrukking; spreekwijze. ¶ 言葉多きは問少し holle vaten klinken het hardst; veel geschreeuw, weinig wol.

(乞う、請う) t.w. vragen; verzoeken; bidden. ¶ 客を請ふ gast uitnoodigen. ¶ 老を請ふ ontslag vragen wegens hoogen leeftijd. ¶ 施を乞ふ bedelen. ¶ 人に物を乞ふ van iemand iets vragen. ¶ 助命を乞ふ om genade vragen. ¶ 貴答を乞ふ verzoeke beleefd om antwoord.

(膏薬) zn. (1) [貼膏藥] pleister v. (2) [軟膏] zalf v. ¶ 膏藥代 smartengeld. ¶ 膏藥張 lapwerk. ¶ 二股膏藥 iemand, die beide zijden te vriend wil houden.

zn. lippen v.mv.; mond m. ¶ 口先の旨い人 iemand, die goed weet te praten; handig spreker. ¶ 彼は口先ばかりだ hij praat mooi maar doet niets. ¶ 口先丈けの友人 een vriend met den mond; onoprechte vriend.

bw. (1) [食に適さぬ] oneetbaar. (2) [狡猾な] slim. ¶ 食へない爺 ouder rot; iemand, die zich de kaas niet van het brood laat eten.

i.w. (1) [食物を] dingen eten, waar man niet tegen kan; voedsel eten dat iemand niet goed bekomt. (2) [楔形接目で] samenvoegen met zwaluwstaarten.

bw. (1) [約] ongeveer; omstreeks. (2) [同じ位] zooveel als; zoozeer als. ¶ 位の高い人 iemand van hoogen rang. ¶ 十哩位 ongeveer tien mijl. ¶ どの位かゝつたか hoeveel heeft het zoowat gekost? ¶ 私位馬鹿な者はない niemand is grooter ongeluksvogel dan ik. ¶ それ位の事 zoo'n kleinigheid.

i.w. blijven plakken; vastzitten; kleven. ¶ 人にくつついて行く naast iemand loopen.

t.w. (1) [附加] bijvoegen; toevoegen; vermeerderen. (2) [合計する] optellen. (3) [養らす] geven; toedienen. (4) [算入] mederekenen; meetellen. ¶ 速力を加へる snelheid vergrooten. ¶ 但書を加へる clausule eraan toevoegen. ¶ 人に侮辱を加へる iemand beleedigen. ¶ 君を加へて十五人だ met u medegerekend zijn het vijftien personen. ¶ 加ふるに bovendien.

(随意) zn. vrije wil m.; vrijheid om te handelen; vrijwilligheid v.; optie (任意) v. ¶ 隨意の vrijwillig. ¶ 隨意に zooals men wil; naar eigen keuze; vrijelijk. ¶ 人の隨意に任す aan iemand overlaten; de vrije beschikking geven. ¶ 隨意科 facultatief leervak. ¶ 御隨意に召上れ bedien u zelf; neem waar ge trek in hebt.

(蔵書) zn. boek in iemands bezit; boekerij v. ¶ 藏書家 bezitter van een bibliotheek.

zn. verbreking van vriendschappelijke betrekkingen. ¶ 絕交する vriendschap opzeggen; met iemand breken.

(斬奸状) zn. beschuldiging v.; verklaring waarom men iemand in het algemeen belang vermoord heeft.

(有識者) zn. man van ontwikkeling; iemand, die goed op de hoogte is; intellectueel m.

bn. van adel; met een titel. ¶ 有爵者 adel; iemand van adel.

zn. bestemming v.; plaats, waarheen iemand gegaan is.

zn. adres o.; verblijfplaats v. ¶ 行方不明 adres onbekend. ¶ 行方を晦ます zich schuilhouden. ¶ 行方を知らぬ niet weten waar iemand (iets) gebleven is.

zn. plaats, waarheen iemand gegaan is; tegenwoordige verblijfplaats v.

zn. bestemming v.; plaats, waar iemand heengegaan is.

(油断) zn. onachtzaamheid v.; achteloosheid v.; nalatigheid v. ¶ 油斷なき oplettend; attent; vol aandacht. ¶ 油斷する niet opletten; niet op zijn hoede zijn; onachtzaam zijn. ¶ 油斷させる iemands aandacht afleiden.

t.w. opdragen; toevertrouwen; overlaten. ¶ 身を委ねる zich wijden aan. ¶ 人に身を委ねる zich aan iemand toevertrouwen.

t.w. bij elkaar roepen; laten komen. ¶ 手紙で人を呼寄せる per brief iemand oproepen.

zn. lach m.; spotlach (嘲笑) m.; glimlach (微笑). ¶ 世人の笑を招く zich belachelijk maken. ¶ 笑出す beginnen te lachen; in lachen uitbarsten (大きな聲で). ¶ 笑顔 lachend gezicht. ¶ 笑事 belachelijks. ¶ 笑草にする belachelijk maken; bespotten. ¶ 笑草になる zich bespottelijk maken; uitgelachen worden. ¶ 笑上戸 iemand, die een vroolijken dronk heeft; goedlachsch iemand.

zn. (1) [胸] zijde van de borst. (2) [側] kant m. bw. (3) [他所] elders. ¶ 脇に行く op zijde gaan. ¶ 脇の zijdelingsch; ander; van ter zijde; van den anderen kant. ¶ 脇に(そばに) naast; ter zijde van; op zijde; (腋下に) onder den arm; in de zijde. ¶ 脇に寄る op zij gaan. ¶ 脇へ座る naast iemand gaan zitten. ¶ 脇に抱へる onder den arm dragen. ¶ 人を脇へ連れて行く iemand ter zijde nemen. ¶ 話を脇へそらす het gesprek op een ander onderwerp brengen. ¶ 流を脇へ向ける stroom afleiden. ¶ 脇の目で見る als omstander aanzien; van ter zijde zien.

t.w. (1) [分割] verdeelen; deelen. (2) [分配] toebedeelen; uitdeelen. (3) [骨牌札を] geven. (4) [引分ける] scheiden. (5) [撰り分け] uitzoeken; sorteeren. ¶ 金額を分ける bedrag verdeelen. ¶ 人と物を分ける iets met iemand deelen. ¶ 髮を眞中から分ける scheiding in het midden dragen.

i.w. zich beklagen; zijn beklag doen; beroep doen; aanklagen; vordering instellen; proces beginnen. ¶ 天に訴へる beroep doen op God. ¶ 輿論に訴へる beroep doen op de openbare meening. ¶ 腕力に訴へる overgaan tot maatregelen van geweld. ¶ 人を訴へる iemand aanklagen; vordering tegen iemand instellen.

bw. met den rug gekeerd naar. ¶ 後向に座る met den rug naar iemand toe zitten.

zn. gezicht op iemand van achteren.

zn. verwarring v. ¶ 狼狽者 iemand, die gauw de kluts kwijt raakt. ¶ うろたへる in de war zijn; de kluts kwijt zijn; tegenwoordigheid van geest verliezen; overstuur zijn.

t.w. behalen; verkrijgen; hulpw. kunnen; i.w. in staat zijn; bij machte zijn. ¶ 後援者を得る helper vinden. ¶ 勝利を得る overwinning behalen. ¶ 蘭語を話し得る者 iemand, die Hollandsch praten kan. ¶ 一週間に四十圓を得る veertig yen in de week verdienen.

zn. (1) [怨恨] wrok m.; vijandig gevoel o. (2) [憎惡] haat m.; nijd m. (3) [遺憾] ergernis v.; spijt m. ¶ 怨を懷く wrok koesteren. ¶ 怨を晴らす zich wreken. ¶ 人の怨を買ふ zich de vijandschap van iemand op den hals halen. ¶ 怨深い haatdragend; wraakzuchtig. ¶ 恨がましい betreurenswaardig; spijtig; jammer; ergerlijk.

i.w. (1) [怨む] wrok koesteren; vijandig gezind zijn; t.w. kwalijk nemen; haten. (2) [憾む] betreuren; i.w. spijt hebben. ¶ 無情を怨む zich ergeren over iemand’s hardvochtigheid. ¶ 機を失したるを恨む ik heb het land, dat ik de gelegenheid voorbij heb laten gaan.

(内股) zn. kruis o.; binnenkant van de dij. ¶ 内股膏藥 iemand, die beide partijen te vriend wil houden; opportunist; mooiprater.

(勤人) zn. gesalarieerd persoon m.; iemand met vast salaris; ambtenaar m.; beambte m.

zn. toenadering v.; tegemoetkoming v. ¶ つきの惡い人 iemand, moeilijk in den omgang; ongenaakbaar persoon. ¶ つきの惡い炭 moeilijk ontvlambare kool. ¶ 附けなく斷る botweg weigeren.

(付け込む) t.w. (1) [帳簿に] boeken; inboeken. i.w. (2) [弱點に] gebruik maken van; speculeeren op. t.w. (3) [豫約] bespreken; reserveeren. ¶ 無智に附込む speculeeren op iemands onwetendheid.

(付ける) t.w. (1) [接合] bevestigen; hechten; vastmaken. i.w. (2) [裝ふ] uitrusten. t.w. (3) [尾行] volgen. (4) [値を] bieden. (5) [點火] aansteken. ¶ 身に附ける bij zich hebben. ¶ 鈕を附ける knoop aanzetten. ¶ ペン軸にペンを附ける pen in den penhouder steken. ¶ 帳面に附ける inboeken. ¶ 船を棧橋に著ける een schip langszij van de kade brengen. ¶ 煙草を附ける sigaar aansteken. ¶ 電燈を附ける licht aandraaien. ¶ 名を附ける naam geven, noemen. ¶ 人の後を附ける iemands spoor volgen. ¶ 氣を附ける aandacht vestigen; oppassen. ¶ 子供に財產を附ける kapitaal vastzetten op een kind. ¶ 道を附ける weg maken. ¶ 色を附ける kleuren. ¶ 値を附ける bieden voor.