zn. onmogelijkheid v; nutteloosheid v.; bn. vergeefsch; nutteloos; onbruikbaar; onmogelijk. ¶ 駄目にする bederven; onbruikbaar maken. ¶ 駄目になる mislukken; nutteloos zijn; vergeeefsch zijn. ¶ やって見ても駄目だ we behoeven het niet eens te probeeren. ¶ それは駄目だ dat lukt niet; dat zal niet gaan; dat kan niet; dat mag niet. ¶ 彼はもう駄目だ het loopt mis het hem; er is geen hoop meer voor hem. ¶ とても駄目だから諦めなさい daar er toch niets meer aan te doen is, moet er nu maar in berusten.

bn. (1) [空虛] leeg. (2) [無痕] spoorloos. (3) [無駄] vruchteloos; ijdel; vergeefsch. ¶ 空しくなる leeg worden; ten einde loopen; op zijn. ¶ 無駄になる op niets uitloopen. ¶ 死ぬ aan het einde van zijn leven zijn; sterven. ¶ 手を空しくして zonder iets uit te voeren; werkeloos; in luiheid.