zn. (1) [交際] omgang m.; verkeer o. (2) [通信] correspondentie v. (3) [通商] handel m.; handelsverkeer o. ¶ 交通の便 verkeersmiddelen; verbinding. ¶ 交通貿易 handel en verkeer. ¶ 交通遮斷 verbod van verkeer; quarantaine (船の). ¶ 交通する omgang hebben; verkeeren; in verbinding staan. ¶ 交通部 ministerie van verkeerswezen. ¶ 交通兵 communicatietroepen. ¶ 交通人員 aantal reizigers. ¶ 交通巡査 verkeersagent.

(行き交い) zn. komen en gaan; verkeer o. ¶ 行交ふ komen en gaan; heen en weer gaan; verkeeren.

(往来) zn. (1) [行交] verkeer o. (2) [交際] omgang m. ¶ 往來する komen en gaan; verkeeren; omgaan; omgang hebben.