(空虚) zn. ijdelheid v.; ledigheid v.; holheid v.; ruimte (空間) v.; vacuum (眞空) o. ¶ 空虛な ledig; ijdel; hol.

bn. (1) [空虛] leeg. (2) [無痕] spoorloos. (3) [無駄] vruchteloos; ijdel; vergeefsch. ¶ 空しくなる leeg worden; ten einde loopen; op zijn. ¶ 無駄になる op niets uitloopen. ¶ 死ぬ aan het einde van zijn leven zijn; sterven. ¶ 手を空しくして zonder iets uit te voeren; werkeloos; in luiheid.

(虚) zn. (1)[弱點] zwak punt o. (2)[僞] leugen v. (3)[空虛] ledigheid v.