(受け合い) zn. borgstelling v.; garantie v.; zekerheid v. ¶ 請合人 borg. ¶ さうだと思ひますが請合は出來ません ik geloof van wel, maar ik kan er niet voor instaan.

t.w. (1) [引受ける] op zich nemen. i.w. (2) [保證] borgstaan voor; instaan voor; t.w. waarborgen; garandeeren. ¶ 正直なる事を請合ふ instaan voor de eerlijkheid. ¶ 三年間もつ事は請合ひます wij garandeeren dit voor drie jaar; wij geven drie jaar garantie. ¶ 請合つて本當です het is heusch waar.