t.w. (1) [受ける] krijgen; ontvangen. (2) [損害等を] lijden; ondergaan. (3) [被る] dragen. ¶ 恩を蒙る gunsten ontvangen. ¶ 罪を蒙る beschuldigd worden. ¶ 損害を蒙る verlies leiden. ¶ 罰を蒙る straf ondergaan.

zn. (uw) vergunning v.; (uw) vergiffenis v.; (uw) verlof o. ¶ 御免なさい vergeef mij; neem me niet kwalijk. ¶ 一寸御免下さい wil mij een oogenblik excuseeren. ¶ これで御免を蒙ります ik moet nu eens afscheid gaan nemen. ¶ そんな話はもう御免だ zulke praatjes wensch ik niet te hooren; verschoon mij van zulke praatjes.