bn. (1) [騷々しい] lawaaiig; (2) [小言多き] lastig; kijfachtig. (3) [嚴格な] streng. ¶ 食物にやかましい kieskeurig. ¶ 喧しく met veel lawaai; met veel drukte. ¶ 喧しく云ふ zich druk maken. ¶ やかましい靜かにしろ maak toch niet zoo'n lawaai! ¶ やかましい問題 een hevige kwestie. ¶ 稅關で喧しく言ふでせう ik denk, dat je moeilijkheden krijgt met de douane. ¶ 喧し屋 lastige kerel.

bn. (1) [面倒な] lastig. (2) [嫌な] vervelend; hinderlijk; ergerlijk. ¶ 煩い奴 vervelende vent; lastige kerel. ¶ 煩くねだる lastig vallen. ¶ 煩く言ふ vervelen met geklets.