(積もる) i.w. zich ophoopen; opgestapeld worden; oploopen; t.w. begrooten; berekenen; schatten. ¶ 積り積りて八百圓 het is geleidelijk opgeloopen tot een bedrag van 800 yen.

t.w. (1) [積重ねる] opstapelen; ophoopen. (2) [積載] laden; inladen. (3) [蓄積] vergaren; verzamelen. (4) [貯蓄] sparen; op zij leggen; reserveeren. ¶ 年を積む oud worden. ¶ 練習を積む veel ervaring hebben.

(積み重ね) zn. hoop m.; ophooping v.; stapel m.; opstapeling v. ¶ 積重ねる ophoopen; opstapelen.

(積み上げる) t.w. ophoopen.

t.w. opstapelen; ophoopen.