zn. wereldsche [zaken v.mv.]

zn. wereldsche zaken v.mv.; alledaagsche dingen o.mv.

zn. wereldsche aangelegenheden v.mv.

zn. wereldsche zin m.

zn. vulgariteit v.; wereldsche gezindheid v.; alledaagschheid v.

(俗気) zn. wereldsche gezindheid v.; vulgaire zin m. ¶ 俗氣ある wereldsch; laag bij den grond; alledaagsch.

bn. vervreemd; niet bekend; onbekend. ¶ 世事に疎い vreemd staan tegenover wereldsche dingen. ¶ 音信も次第に疎くなつた de correspondentie is geleidelijk verslapt. ¶ 去る者は日々に疎し uit het oog, uit het hart.

zn. deze ijdele wereld v.; het aardsch gedoe o. ¶ 浮世を捨てる de wereld verzaken. ¶ 浮世の wereldsch; aardsch. ¶ 浮世氣 wereldsche neigingen. ¶ 浮世はどうせ苦界だ de wereld is een tranendal. ¶ 浮世繪 genre-teekening.