zn. wereldsche [zaken v.mv.]

zn. wereldsche zaken v.mv.; alledaagsche dingen o.mv.

zn. wereldsche aangelegenheden v.mv.

zn. wereldsche zin m.

zn. de gewone wereld v. ¶ 俗界の wereldsch.

zn. vulgariteit v.; wereldsche gezindheid v.; alledaagschheid v.

zn. (1) [區俗] gewoonte v.; gebruik o.; zede v. (2) [僧侶に對し] leekenwereld v. (3) [野卑] vulgariteit v. ¶ 俗生活 wereldschen leven. ¶ 俗な wereldsch; gewoon; vulgair; laag bij den grond; niet verheven. ¶ 俗に gewoonlijk; gewoon; vulgair. ¶ 俗になつた afgezaagd; gewoon. ¶ 俗に言へば om een gewone uitdrukking te gebruiken; zooals men gewoonlijk zegt.

(俗気) zn. wereldsche gezindheid v.; vulgaire zin m. ¶ 俗氣ある wereldsch; laag bij den grond; alledaagsch.

bn. vervreemd; niet bekend; onbekend. ¶ 世事に疎い vreemd staan tegenover wereldsche dingen. ¶ 音信も次第に疎くなつた de correspondentie is geleidelijk verslapt. ¶ 去る者は日々に疎し uit het oog, uit het hart.

zn. deze ijdele wereld v.; het aardsch gedoe o. ¶ 浮世を捨てる de wereld verzaken. ¶ 浮世の wereldsch; aardsch. ¶ 浮世氣 wereldsche neigingen. ¶ 浮世はどうせ苦界だ de wereld is een tranendal. ¶ 浮世繪 genre-teekening.