zn. (1) [降服] overgave v.; onderwerping v. (2) [閉口] stomheid v.; mond vol tanden. ¶ 降參する zich overgeven; zich gewonnen geven; den strijd opgeven. ¶ 閉口する met stomheid geslagen zijn; niets weten te antwoorden; met den mond vol tanden staan; geen uitweg weten.

i.w. (1) [おりる] afdalen; afstijgen; afstappen (下降); vallen; neerkomen. (2) [命令が] afkomen. (3) [劣る] achterstaan bij; minder zijn dan. (4) [下痢] diarrhee hebben; loslijvig zijn. (5) [降參] zich overgeven; toegeven. (6) [引退] zich terugtrekken; ontslag nemen. (7) [都から田舍に行く] naar buiten gaan; het land op gaan. ¶ 天より下る uit den hemel nederdalen. ¶ 馬背より下る van het paard stijgen. ¶ 命令が下つた het bevel is afgekomen.