zn. tempering v.; verzoening v. ¶ 融和する temperen; verzachten; verzoenen; kalmeeren.

t.w. (1) [繩等を] losmaken; vieren. (2) [速力を] verlangzamen; vertragen. (3) [稀薄] verdunnen. ¶ 手を緩める loslaten; laten schieten; houvast verliezen. ¶ 心を緩める aandacht laten verslappen. ¶ 罰を緩める straf verlichten. ¶ 腹を緩める purgeeren; laxeeren. ¶ 手綱を緩める teugels vieren. ¶ 緩み verslapping; vertraging; vermindering van spanning; verlichting; verzachting. ¶ 緩む losraken; slapper worden; minder worden; vertraagd worden; verzacht worden. ¶ 腹が緩む loslijvig zijn; diarrhee hebben.

t.w. matigen; temperen; verzachten; verlichten; kalmeeren.

i.w. zich matigen; verzachten; minder erg worden; tot kalmte komen.

t.w. verlichten; verzachten; verzwakken; verslappen.