i.w. ontloopen; ontkomen aan; verlost zijn van; t.w. vermijden. ¶ 免れ難い onvermijdelijk; onontkoombaar. ¶ 危い所を免れる ontkomen aan een gevaar.

zn. (1) [罪惡] zonde v. (2) [犯罪] vergrijp o.; misdrijf o.; misdaad v. (3) [咎め] schuld v.; blaam v. (4) [過失] fout v.; misstap m. misdraging v.; overtreding v.; wangedrag o. (5) [罰] straf v. ¶ 罪に服する schuld bekennen. ¶ 罪より救ふ redden van de zonde. ¶ 罪を犯す misdrijf begaan. ¶ 罪を負はす beschuldigen. ¶ 罪を免れる straf ontloopen. ¶ 罪を贖ふ schuld boeten. ¶ 罪ある schuldig; zondig; misdadig. ¶ 罪なき onschuldig. ¶ 罪する straffen.