(終わり) einde o.; slot o.; afloop m. ¶ 終なき eindeloos. ¶ 終の laatst.

i.w. den laatsten adem uitblazen; sterven.

zn. dood m. ¶ 絶命する sterven; overlijden; den laatsten adem uitblazen.

zn. laatste geschrift voor den dood.

i.w. niet meer ademen; den laatsten adem uitblazen. ¶ 絶息せる ademloos. ¶ 絶息してゐる buiten adem zijn.

(残年) zn. overgebleven levensjaren o.mv.; laatste jaren o.mv.

zn. testament o.; laatste wil m.; laatste woorden o.mv. ¶ 遺言なき zonder testament; ab intestato (羅典語). ¶ 遺言して與へる legateeren; bij testament nalaten. ¶ 遺言狀 testament. ¶ 遺言者 testator; erflater. ¶ 遺言執行者 executeur-testamentair. ¶ 遺言處分 testamentaire beschikking.

zn. vermaning van een stervende; laatste woorden o.mv.

(余喘) zn. laatste ademtocht m.; laatste levensjaren o.mv.

(余年) zn. oude dag m.; laatste levensjaren o.mv.

(余命) zn. de rest van het leven; de laatste dagen m.mv.; de oude dag m.

bw. (1) [遂に] ten slotte; op het laatst. (2) [骨折つて] met veel moeite. (3) [辛うじて] ternauwernood; nauwelijks; op het nippertje.

zn. laatste laag verf (of pleister); verergering (惡しき事の) v. ¶ 上塗する bovenlaag aanbrengen; deklaag verven; glazuur aanbrengen (陶器に); de zaak verergeren (惡い事の). ¶ 恥の上塗をする de schande nog vergrooten.

zn. volledige afscheep m. ¶ 積切日 laatste dag van verscheping.

bw. ten slotte; ten laatste; eindelijk; op den duur.