zn. (1) [言語] taal v.; woorden o.mv. (2) [語] woord o.; term v. (3) [地方語] dialect v. (4) [話] spraak v.; uitlating v.; opmerking v. (5) [言方] spreekwijze v.; uitdrukking v. ¶ 言葉通り woordelijk; letterlijk. ¶ 無益の言葉を費す woorden verspillen. ¶ 言葉を違へる zijn woord breken. ¶ 言葉を換へて云へば met andere woorden; m.a.w. ¶ 言葉を掛ける het woord richten; zich wenden. ¶ 言葉爭ひ woordenwisseling; redetwist. ¶ 言葉返し vinnig antwoord. ¶ 言葉書 uiteenzetting; epistel. ¶ 言葉敵 iemand om teegen te praten; aanspraak. ¶ 言質 eerewoord. ¶ 言質を與へる zijn woord verpanden. ¶ 言葉尻 verspreking. ¶ 言葉尻を取る iemand betrappen doordat hij zich verspreekt; iemand in zijn eigen woorden vangen. ¶ 言葉違へ inconsequentie; woordbreuk. ¶ 言葉違へをする zichzelf tegenspreken; inconsequent zijn; zich niet houden aan zijn woord; zijn woord breken. ¶ 言葉咎 critiek. ¶ 言葉添へをする een goed woordje doen. ¶ 言葉遣ひ uitdrukking; spreekwijze. ¶ 言葉多きは問少し holle vaten klinken het hardst; veel geschreeuw, weinig wol.

zn. (1) [順序] volgorde v.; rangschikking v.; bw. voor en achter; voor en na. (2) [殆ど] om en bij; ongeveer; meer of minder; zoo wat. ¶ 前後不覺にて bewustzijn verliezen. ¶ 前後撞著する met zichzelf in tegenspraak komen; inkonsekwent zijn. ¶ 前後を忘れて怒る buiten zichzelf zijn van woede. ¶ 前後の關係（¶ 文の） zinsverband. ¶ 十時前後 om een uur of tien; omstreeks tien uur.

zn. kalmte v. ¶ 悠容たる kalm; rustig; zeker van zichzelf; zelfbewust.

vnw. zelf; ik. ¶ 我を忘れる zich vergeten; het hoofd kwijt zijn; opgaan in. ¶ 我から好んで geheel vrijwillig. ¶ 我に復る weer bijkomen; tot bezinning komen. ¶ 我を忘れて喜ぶ buiten zichzelf zijn van vreugde. ¶ 我知らずに onwillekeurig; onbewust.

zn. inbeelding v.; zelf-ingenomenheid v.; verwaandheid v. ¶ 自惚強い ingebeeld; met zichzelf ingenomen; ijdel; pedant. ¶ 自惚れる zich veel verbeelden; ingebeeld zijn; verwaand zijn.

zn. samenhang m.; consequentie v.; logisch verband o. ¶ 辻褄の合はぬ inconsequent; onlogisch; met zichzelf in tegenspraak; onsamenhangend.