zn. letter v.; karakter o.; woord (語) o. ¶ 字のうまい人 een schoonschrijver; iemand met een mooie hand. ¶ 字が讀めない ik kan niet lezen. ¶ 之は何と云ふ字ですか hoe spreek je dit karakter uit?

(辞) zn. woord o. ¶ 景色の美しさ表はすに辭がなし de schoonheid van het landschap gaat alle beschrijving te boven.

zn. groot man m.; man van eer; man van zijn woord.

t.w. wrijven. ¶ 擦り取る afwrijven; wegkrabben. ¶ 字を擦り消す een woord uitvlakken. ¶ 泥を擦り落す modder afkrabben.

zn. woord o. kotoba ¶ を見よ.

zn. (1) [言語] taal v.; woorden o.mv. (2) [語] woord o.; term v. (3) [地方語] dialect v. (4) [話] spraak v.; uitlating v.; opmerking v. (5) [言方] spreekwijze v.; uitdrukking v. ¶ 言葉通り woordelijk; letterlijk. ¶ 無益の言葉を費す woorden verspillen. ¶ 言葉を違へる zijn woord breken. ¶ 言葉を換へて云へば met andere woorden; m.a.w. ¶ 言葉を掛ける het woord richten; zich wenden. ¶ 言葉爭ひ woordenwisseling; redetwist. ¶ 言葉返し vinnig antwoord. ¶ 言葉書 uiteenzetting; epistel. ¶ 言葉敵 iemand om teegen te praten; aanspraak. ¶ 言質 eerewoord. ¶ 言質を與へる zijn woord verpanden. ¶ 言葉尻 verspreking. ¶ 言葉尻を取る iemand betrappen doordat hij zich verspreekt; iemand in zijn eigen woorden vangen. ¶ 言葉違へ inconsequentie; woordbreuk. ¶ 言葉違へをする zichzelf tegenspreken; inconsequent zijn; zich niet houden aan zijn woord; zijn woord breken. ¶ 言葉咎 critiek. ¶ 言葉添へをする een goed woordje doen. ¶ 言葉遣ひ uitdrukking; spreekwijze. ¶ 言葉多きは問少し holle vaten klinken het hardst; veel geschreeuw, weinig wol.

zn. woorden o.mv. ¶ 口舌の爭 woordenwisseling; redetwist.

zn. (1) [天空] lucht v.; hemel m. (2) [空虛] ledigheid v. (3) [眞空] vacuum o.; luchtledigheid o. (4) [幻想] ijdelheid v.; ijdele waan m. ¶ 空に上る in de lucht opstijgen; de lucht in gaan. ¶ 空な ledig; ijdel; zinnenloos; doelloos; zinledig. ¶ 空な話 zinledige geklets; ijdele woorden. ¶ 一切空 alles is ijdelheid. ¶ 空に te vergeefs; voor niets. ¶ 空の空 ijdelheid der ijdelheden.

bn. ruw; gemeen; onbeschoft. ¶ 口汚く罵る met gemeene woorden uitschelden.

(口数) zn. (1) [人數] aantal personen m.mv. (2) [言葉] woorden. ¶ 口數が多い welbespraakt.

zn. kletspraat v.; ijdele woorden o.mv.

zn. mondeling onderricht o.; het levende woord o.

bn. gepakt in. ¶ 行李詰の gepakt in een mand. ¶ 一行十字詰 tien woorden per regel.

bn. ruw; slordig; onverzorgd; onnauwkeurig. ¶ ぞんざいな譯 slechte vertaling. ¶ ぞんざいな言葉 onbeleefde woorden.

zn. nieuw gemaakt woord o.

zn. toezegging v.; goedkeuring v.; belofte v. ¶ 然諾を重んずる woord houden; belofte gestand doen.

zn. (1) [以前の言葉] voorafgaande woorden; wat vroeger gezegd is. (2) [豫言] voorspelling v. (3) [古人の言] oude spreuk v.; oud gezegde v. ¶ 前言を取消す zijn woorden intrekken.

zn. overtollig woord o.; pleonasme o. ¶ 贅言多き langdradig; in herhalingen vervallend.

(由来) zn. (1) [根元] herkomst v.; oorsprong m. (2) [原因] oorzaak v. (3) [來歷] geschiedenis v.; afleiding v. ¶ 由來する komen van; afkomstig zijn; ontstaan uit; afgeleid zijn van. ¶ 由來語 afgeleid woord.

zn. testament o.; laatste wil m.; laatste woorden o.mv. ¶ 遺言なき zonder testament; ab intestato (羅典語). ¶ 遺言して與へる legateeren; bij testament nalaten. ¶ 遺言狀 testament. ¶ 遺言者 testator; erflater. ¶ 遺言執行者 executeur-testamentair. ¶ 遺言處分 testamentaire beschikking.

zn. vermaning van een stervende; laatste woorden o.mv.

zn. vreemd woord o.; vreemde taal v.

zn. woord, waar het op aan komt; voornaamste woord o.; hoofdinhoud m.

zn. terminologie v.; woorden, die men gebruikt.

(訳語) zn. term der vertaling; woorden gebruikt in de vertaling.

zn. ruwheid v.; lompheid v. ¶ 野鄙な vulgair; onbeschaafd; ruw; lomp. ¶ 野鄙な言葉 gemeene taal; ruwe woorden.

(売言葉) zn. beleedigende woorden o.mv.; onhebbelijkheid v. ¶ 賣言葉に買言葉 weder vergelding; leer om leer.

taal noch teeken; geen woord.

zn. spelling (文字の) v. ¶ 綴に分つ spellen; in lettergrepen verdeelen. ¶ 一綴の文字 woord van één lettergreep; monosyllabe. ¶ 綴文 spelling.

(繕い) zn. herstel o.; reparatie v.; stellen (調裝) o. ¶ 繕口 sussende woorden.