zn. iemand, die steeds achter een ander aanloopt; schaduw v.

zn. (1) [言語] taal v.; woorden o.mv. (2) [語] woord o.; term v. (3) [地方語] dialect v. (4) [話] spraak v.; uitlating v.; opmerking v. (5) [言方] spreekwijze v.; uitdrukking v. ¶ 言葉通り woordelijk; letterlijk. ¶ 無益の言葉を費す woorden verspillen. ¶ 言葉を違へる zijn woord breken. ¶ 言葉を換へて云へば met andere woorden; m.a.w. ¶ 言葉を掛ける het woord richten; zich wenden. ¶ 言葉爭ひ woordenwisseling; redetwist. ¶ 言葉返し vinnig antwoord. ¶ 言葉書 uiteenzetting; epistel. ¶ 言葉敵 iemand om teegen te praten; aanspraak. ¶ 言質 eerewoord. ¶ 言質を與へる zijn woord verpanden. ¶ 言葉尻 verspreking. ¶ 言葉尻を取る iemand betrappen doordat hij zich verspreekt; iemand in zijn eigen woorden vangen. ¶ 言葉違へ inconsequentie; woordbreuk. ¶ 言葉違へをする zichzelf tegenspreken; inconsequent zijn; zich niet houden aan zijn woord; zijn woord breken. ¶ 言葉咎 critiek. ¶ 言葉添へをする een goed woordje doen. ¶ 言葉遣ひ uitdrukking; spreekwijze. ¶ 言葉多きは問少し holle vaten klinken het hardst; veel geschreeuw, weinig wol.

i.w. verschillend zijn; anders zijn; onderscheid maken; t.w. onderscheiden. ¶ 待遇を異にする onderscheid maken in de behandeling.

bn. verschillend; ongelijk; ander. ¶ 異なる anders zijn; verschillen. ¶ 異ならざる zelfde.

(異国) zn. ander land o. ¶ 異國に in den vreemde.

(口伝) zn. mondeling onderricht o.; overlevering (口碑). ¶ 口傳に聞く van een ander hooren; van zijn eigen lippen vernemen.

(づば抜ける) i.w. verre uitsteken boven anderen; verreweg het best zijn.

zn. spoor van een voorganger. ¶ 前轍を踏む in de voetstappen van een ander treden.

zn. de andere wereld v.

(余罪) zn. andere misdrijf.

(余所) zn. andere plaats v.; bw. elders; ergens anders. ¶ 餘所の van elders; ander. ¶ 餘所から van elders. ¶ 餘所へ行く ergens heengaan; uitgaan; weggaan. ¶ 餘所に見る zich er niets van aantrekken. ¶ 業務を餘所にする zijn werk niet doen; zijn plicht verzuimen.

(余所事) zn. zaak, waarmede men niets te maken heeft; een ander z’n zaak v.

(余所目) zn. zijdelingsche blik m.; steelsche blik m.; het oog van een ander.

(余所見する) i.w. den anderen kant uitkijken; niet opletten.

(余念) zn. andere gedachten o.mv. ¶ 餘念なく zonder aan iets anders te denken; met onverdeelde aandacht.

(黄泉) zn. de andere wereld v. ¶ 黃泉の障り beletsel om rustig te sterven.

(黄泉の国) zn. de onderwereld v.; de andere wereld v.; het hiernamaals o.

(横恋慕) zn. liefde voor de vrouw (den man) van een ander; ongeoorloofde liefde v.

(余事) zn. andere dingen o.mv.

zn. ambtswisseling v.; overplaatsing v.; verandering van functie; andere rolverdeeling v.

zn. (1) [胸] zijde van de borst. (2) [側] kant m. bw. (3) [他所] elders. ¶ 脇に行く op zijde gaan. ¶ 脇の zijdelingsch; ander; van ter zijde; van den anderen kant. ¶ 脇に(そばに) naast; ter zijde van; op zijde; (腋下に) onder den arm; in de zijde. ¶ 脇に寄る op zij gaan. ¶ 脇へ座る naast iemand gaan zitten. ¶ 脇に抱へる onder den arm dragen. ¶ 人を脇へ連れて行く iemand ter zijde nemen. ¶ 話を脇へそらす het gesprek op een ander onderwerp brengen. ¶ 流を脇へ向ける stroom afleiden. ¶ 脇の目で見る als omstander aanzien; van ter zijde zien.

bw. om de anderen maand.

(附焼刃) zn. nageprate wijsheid v.; “veeren van een ander.”

zn. nageprate wijsheid v.; idee van een ander. ¶ 附智慧をする aansporen; raad geven; op het idee brengen; wenk geven.

(付け替える) t.w. vernieuwen; vervangen. ¶ ペンを附換へる andere pen nemen.

bn. ongeëvenaard; verre verheven boven andere.

bw. achtereenvolgens; een voor een; de een na den ander; beurtelings.

(対) zn. paar o.; stel van twee. ¶ 對の dubbel; gepaard; een paar vormend. ¶ 對の相手 tegenhanger; andere van het paar.