(捩じ合う, 捻じ合う) i.w. elkaar aangrijpen; worstelen.

bw. ¶ ぺろりと舌を出す tong uitsteken. ¶ ぺろりと平らげる achter elkaar opeten.

zn. gevouwen armen m.mv.; de armen over elkaar.

zn. afwisseling v.; beurt v. ¶ 交代の afwisselend; alternatief; beurtelingsch. ¶ 交代に om beurten; om de beurt; beurtelings; afwisselend. ¶ 交代する omwisselen; afwisselen; elkaar vervangen; elkaar aflossen. ¶ 交代兵 aflosser; aflossing.

(砕ける) i.w. (1) [破碎] breken; kapot gaan; uit elkaar vallen; instorten. (2) [さばける] beminnelijk zijn; minzaam zijn. ¶ 碎けて出る minzaam spreken. ¶ 碎けて言へば ronduit gezegd. ¶ 當つて碎けろ wagen; het gevaar loopen.

zn. (1) [結び] vastbinden o. (2) [束] bundel m. (3) [總括] opsommen o. ¶ 括る vastbinden; samenbinden; bundelen; bij elkaar voegen. ¶ 絞る wurgen.

t.w. (1) [綜合する] dooreenvlechten. (2) [組合す] samenvoegen. (3) [取組ます] tegen elkaar laten kampen. ¶ 組合せ文字 monogram. ¶ 商品を組合せて送る een assortiment van artikelen zenden.

zn. bouw m.; samenstelling v. ¶ 組立てる bouwen; samenstellen; monteeren; in elkaar zetten.

t.w. (1) [編む] ineenvlechten. (2) [組立てる] in elkaar zetten; voegen; monteeren. (3) [交叉する] kruisen. (4) [活字を] zetten. (5) [取組み合ふ] aangrijpen; omvatten; i.w. worstelen met. i.w. (6) [共同] zich voegen bij; zich vereenigen met; samengaan met. (7) [共謀] samenspannen met; heulen met.

(続出する) i.w. na elkaar verschijnen; op elkaar volgen.

bw. achter elkaar; in groote drommen.

(続続) bw. snel achter elkaar; achtereenvolgens.

(続発) zn. opeenvolging v. ¶ 續發する op elkaar volgen; na elkaar gebeuren. ¶ 續發性の secundair.

zn. algemeene toestand m.; staat van zaken. ¶ 全局に亙りて alles bij elkaar; over het algemeen beschouwd. ¶ 全局の algemeen.

(雑然) bw. in de war; door elkaar.

(雑魚) zn. kleine vischjes o.mv. ¶ 雜魚寢する door elkaar liggen te slapen.

(雑居) zn. gemengd verblijf o. ¶ 雜居する door elkaar wonen.

zn. kwaliteit v.; hoedanigheid v. ¶ 優劣を爭ふ zich met elkaar meten. ¶ 優劣なき van gelijke verdiensten; even goed; onbeslist.

zn. kruising v.; misverstand (間違) o. ¶ 行違ふ elkaar kruisen; elkaar passeeren; elkaar misloopen.

t.w. (1) [片寄せる] op zijde zetten. (2) [加へる] totaliseeren. (3) [集める] verzamelen; samenroepen. (4) [攻める] aanvallen. (5) [書を] zenden; inzenden. ¶ 身を寄せる vertrouwen op; zich onder bescherming stellen van. ¶ 思を寄せる zijn hart verliezen aan. ¶ 皺を寄せる rimpels trekken. ¶ 眉を寄せる wenkbrauwen fronsen. ¶ 皆よせていくら hoeveel is het bij elkaar?

t.w. vergaren; verzamelen; bijeenvoegen; samenvoegen. ¶ 寄集め物 bij elkaar geraapt zoodje; rommelzoo.

i.w. (1) [近寄る] naderen; naderbij komen. (2) [集まる] samenkomen; elkaar ontmoeten. (3) [立寄る] aanloopen; aangaan; bezoek brengen. ¶ 火の傍に寄り給へ kom wat dichter bij het vuur. ¶ お歸りにお寄り下さい kom even aan als je naar huis gaat.

i.w. aansluiten; dicht naast elkaar gaan; elkaar naderen.

i.w. in elkaar gedraaid zijn.

t.w. bij elkaar roepen; laten komen. ¶ 手紙で人を呼寄せる per brief iemand oproepen.

(矢継早に) bw. snel; vlug achter elkaar.

zn. zegel, afgedrukt op de twee exemplaren van een document, zoodat de helften aan elkaar passen.

i.w. zich afscheiden; scheiden; heengaan; uiteengaan; afscheid nemen; zich splitsen (岐出); uit elkaar vallen (分散). ¶ 分れて afzonderlijk. ¶ 仲好く別れる als goede vrienden scheiden. ¶ 東京市は十五區に分れてゐる Tokyo is verdeeld in vijftien wijken.

zn. (1) [疑ぐり] achterdocht v.; argwaan m. (2) [恨] wrok v. (3) [誤解] misverstand o. (4) [隔意] voorbehoud o. ¶ 心中に蟠がある iets op het hart hebben; verborgen bedoelingen hebben. ¶ 蟠る gekronkeld liggen (蛇が); gekoesterd worden (考が). ¶ 兩者の間に惡感情が蟠って居る zij koesteren wrok tegen elkaar.

zn. (1) [平和] vrede v. (2) [合計] totaal o. (3) [親和] verzoening v. (4) [日本] Japan o. bn. (5) [日本の] Japansch. ¶ 和を結ぶ vrede sluiten. ¶ 和を求める (合計を) de som vinden; bij elkaar optellen.

bn. niet intiem; van elkaar vervreemd.

zn. arm m.; bekwaamheid (技倆) v. ¶ 腕を組む de armen kruisen. ¶ 腕が痒つてゐる de handen jeuken. ¶ 腕沙汰に及ぶ geweld gebruiken. ¶ 腕を貸す een handje helpen; hulp verleenen. ¶ 腕をまくる de mouwen opstroopen. ¶ 腕を折る zijn arm breken. ¶ 腕を組合せて arm in arm; gearmd. ¶ 腕時計 armbandhorloge. ¶ 腕比べをする zich met elkaar meten.

(打ち合う) i.w. met elkaar vechten.

zn. handgemeen o.; gevecht o. ¶ 打合をする handgemeen worden; met elkaar vechten.

t.w. aan elkaar naaien; lappen.

zn. totaal o.; som v.; optelling v. ¶ 通算する bij elkaar optellen; totaliseeren; bij elkaar rekenen.

(釣り合い) zn. evenwicht o.; balans v. ¶ 釣合のよい evenwichtig; goed gebalanceerd. ¶ 安定釣合 stabiel evenwicht. ¶ 不安定釣合 labiel evenwicht. ¶ 釣合惡しき onevenwichtig; slecht geproportionneerd. ¶ 釣合ふ tegen elkaar opwegen (平均する); in evenwicht zijn (均等を保つ); (恰好よし) in goede verhouding staan; overeenstemmen; goed passen bij elkaar; (對當する) zich met elkaar kunnen meten; aan elkaar gewaagd zijn.

zn. verbinding v.; verband o.; band m. ¶ 時間繫ぎに om den tusschentijd te vullen. ¶ 繫合はす verbinden; aan elkaar binden. ¶ 繫柱 meerpaal; paal om een dier aan te binden. ¶ 繫船 vastgemeerde boot. ¶ 繫犬 hond aan den ketting. ¶ 繫ぐ vastbinden; vastmeren (船を). ¶ 獄に繫ぐ gevangen houden. ¶ 犬を繫ぐ hond aan den ketting leggen. ¶ 二十六番へ繫で下さい wil u mij verbinden met no. 26 (電話).

t.w. (1) [閉塞する] versperren; afsluiten; blokkeeren. (2) [詰塞ぐ] opvullen; volstoppen; dichtstoppen. i.w. (3) [間を] opschikken; dichter opeen gaan zitten; (4) [押入る] dringen. t.w. (5) [短縮] inkrimpen; verkorten; verminderen. i.w. (6) [將棋] schaakmat zetten. ¶ 耳に綿を詰める watten in de ooren stoppen. ¶ 詰めて書く dicht op elkaar schrijven. ¶ 著物を詰める jas innemen. ¶ どうぞ今少しお詰め下さい wil u als het u belieft wat opschuiven; verzoeke wat op te schikken.

(搗雑ぜる) t.w. mengen; door elkaar stampen.

(突き合う) i.w. elkaar stooten.

(突き合わせる) t.w. tegenover elkaar stellen; met elkaar vergelijken; collationneeren; verifieeren; (顔を) confronteeren; ontmoeten.

(掴み) zn. handvol v.; greep v. ¶ 摑合 worsteling. ¶ 摑合ふ elkaar beetgrijpen; worstelen. ¶ 摑難い moeilijk te vatten; subtiel.

t.w. hechten; lasschen; voegen; aan elkaar bevestigen; enten (接木する).

(継ぐ) t.w. (1) [繼承] erven. (2) [布を] lappen; naaien. (3) [取次ぐ] overschepen; aansluiting hebben. ¶ 皇位を繼ぐ opvolgen op den troon. ¶ 繩を繼ぐ touwen aan elkaar splitsen. ¶ 夜を日に繼いで dag en nacht onafgebroken. ¶ 炭を繼ぐ kolen op het vuur doen.

(番える) t.w. bij elkaar doen passen. ¶ 言葉を番へる elkaar wederzijds iets beloven.

i.w. bij elkaar behooren; een paar vormen; (つるむ) paren met; dekken. ¶ 牝馬を番はせる een merrie laten dekken.